Περιμένοντας την ώρα μου .

Περιμένοντας   την   ώρα   μου .

Περιμένω   να   περάσει   η   ώρα   .  Πώς   να   περάσει    η   ώρα  ; Πότε   θα   είναι   η   καλύτερη   στιγμή   ;  Πότε   να   βγώ   από   το   κλουβί   μου  ;  Πότε   να   βροντοφωνάξω   ;  Είμαι   εδώ   και   εγώ   .  Και   δεν   είμαι   μόνος   .  Είμαστε   κάμποσοι   .  Λέμε   πως   παλεύουμε   για   κάτι   που   έχει   αξία  .  Δυσκολευόμαστε ,  περνάμε   άσχημες   στιγμές ,  κάνουμε   λάθη   κάνουμε   πισωγυρίσματα   αλλά   κάνουμε   και   σωστά   που   δεν    τα   αναγνωρίζουμε   ,  μερικές   φορές   δεν   τα    καταλαβαίνουμε   ,  εύκολα   τα   προσπερνάμε .  Είμαστε   οι   στιγμές   μας   το   σύνολο  τους   το   συνονθύλευμα   τους  .

Συχνά   τρέχουμε   προσπερνάμε   και  τα   σημαντικά   που   ατυχώς   τα   παραβλέπουμε   .  Λέω   δεν   πειράζει   τα   παλιά   λάθη   δεν   θα   επαναληφθούν   .  Παρακολουθώ   όσο   μπορώ    τα   πράγματα  .  Διαβάζω   ακούω   δεν  φτάνουν   όμως  .  Ο   κόσμος   είναι  τόσο   απέραντος   πως   να  τον   περιδιαβώ   αδύνατον   νομίζω  να  τον   καταλάβω  .  Και   όμως   δεν   είναι   τόσο   εύκολο   .  Όμως   δεν   μπορείς   να   πείς   ότι   είναι   και   κάτι   απλό.

Ανατρέχουμε   πότε   πότε   στην   ιστορία   πιστεύουμε   πως   εμείς   θα   προλάβουμε   δε  θα  την   επαναλάβουμε  .  Κι  όμως   κάποια   πράματα   είναι   αιώνια   νομίζω   και    παντοτινά.  Ο    Σίσυφος  ποτέ   δε   σταματάει   να   επαναλαμβάνει   την   κατάρα   που   του   έτυχε.  Νοιώθω   καλά  .  Απολαμβάνω   τη  ζωή  αλλά   με   τρομάζει   πόσο   πεπερασμένη   είναι  .  Τα  όρια   της  .  Το  σύμπαν  είναι  απέραντο  .  Μοιάζει   αχανές   και   ασταμάτητο  .  Κι   όμως   έχει   όρια   .  Άστρα   γεννιούνται  και  πεθαίνουν   κάθε   στιγμή  .  Φοβάμαι   πότε  θα   είναι  η  σειρά   μας  και  η  δικιά  μας  .  Αύριο  ίσως  ένα  φορτηγό  με  πατήσει  ή  κάνω   την   αρχή   για  μια  νέα   ζωή .  Αύριο  ίσως  χρεοκοπήσω   μαζί   με  χιλιάδες   άτυχους   της  καθόλου   τυχαίας   κρίσης  ή  ίσως   κερδίσω  τον   πρώτο  λαχνό  του   λαχείου  .  Έτσι   απλά  . Πιθανότητες  .  Κι  αν  ο  ήλιος   αύριο   σταματήσει  να  λάμπει  και   το  σκοτάδι  απλωθεί  στο  γαλαξία   μας;

Κι   όμως   παρόλη  την   αποψινή   μαυρίλα   μου   της  διάθεσης  μου  αύριο   θα   ανατείλει   και   θα  ξανανατείλει  ξανά  και  ξανά  . Προσπαθώ  να  μη  σκέφτομαι  βαθιά  να  παραμένω   ένας   αφελής  αισιόδοξος   παρά   τις   αντιξοότητες  .  Όλα  θα   πάνε  καλά   ενώ  ξέρω  δεν  είναι  καθόλου  σίγουρο  και  βέβαιο  . Όλα   θα   πάνε  καλά  .  Όλα   θα   πάνε   καλά .  Αύριο   θα   πάρω  το  λεωφορείο   προς  ένα  σωστό  προορισμό .  Θα  απολαύσω   το  καφεδάκι  μόνος   μου  με  παρέα   το  τσιγάρο  μου . Θα  συναντήσω  γνωστούς  γνωστές  θα   ανταλλάξουμε   χαιρετισμούς  και  φιλιά  συντροφικότητας .Αύριο   ίσως   ξαναβρώ  τον  εαυτό  μου    .  Ίσως  .  Δε  βιάζομαι  .  Περιμένω  την  ώρα  μου  .  Περιμένοντας   την  ώρα   μου  .

Jamavous     10.10.2020

Ένα Σχόλιο to “Περιμένοντας την ώρα μου .”

  1. jamavous Says:

    Για να βρείτε φωτογραφίες άλλα ενδιαφέροντα άρθρα ή και μαργαριτάρια συνεχίστε στις παλαιότερες καταχωρήσεις. ευχαριστώ.

    Μου αρέσει!

Γράψτε απάντηση στο jamavous Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.


Αρέσει σε %d bloggers: