Archive for Φεβρουαρίου 2011

«Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική» …. αναδημοσιεύω ένα κείμενο που θα συζητηθεί…

Φεβρουαρίου 20, 2011

«Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική»…

***Η προσωπική μου άποψη είναι ότι δεν ξέρω αν πάντοτε είναι φασιστική γιατί γνωρίζω αρκετούς συντρόφους που ακολούθησαν αυτόν τον τρόπο δράσης με πίστη σε ιδεολογίες , ίσως και  κάπως από ένα ρομαντισμό ή επειδη ήταν απομονωμένοι στο κίνημα όπου δεν μπορούσαν να εκφραστούν. Πολυ καλά παιδιά έμπλεξaν με τη βία και δυστυχώς κάηκαν και ταλαιπωρήθηκαν αφάνταστα αλλά ήταν ιδεολόγοι … jamavous.***

Aπό τον Θανάση ΤριαρίδηO τίτλος είναι του βιβλίου 220 σελίδων με 23 κείμενα 22 συγγραφέων ενάντια σε κάθε μορφής πολιτική βία, στον τρόμο και τον ολοκληρωτισμό που αυτή κουβαλά. Ενδεικτικό της στοχοθεσίας του βιβλίου είναι το οπισθόφυλλο:…

Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική, όποια φενακισμένη ηθική τάξη (εθνική, θρησκευτική, φυλετική, πολιτική, κρατική, επαναστατική) και αν υπηρετεί, όποιον απάνθρωπο ύμνο κι αν τραγουδά, όποια απάνθρωπη σημαία κι αν ανεμίζει στο φλάμπουρό της (γιατί κάθε σημαία και κάθε ύμνος είναι ομολογίες απανθρωπιάς). Κάθε πολιτική πρόταση που θεωρεί τη βία αναγκαίο κακό προβλέπει για τους υποστηριχτές της την πειθαναγκαστική υποταγή στην κτηνωδία – και η λεγόμενη «αντιβία» πάντοτε υπηρέτησε και ενίσχυσε την πρωτεύουσα βία την οποία υποτίθεται πως αντιμαχόταν. Καμιά αληθινά αντισυστημική αντιπρόταση δεν μπορεί να στηρίζεται στη βία, διότι κάθε πολιτική βία είναι μια βαθύτατη συστημική επιβεβαίωση. Ελευθερία εν τρόμω και εν φόνω δεν υφίσταται. Ούτε υπάρχουν «καλοί» και «κακοί» νεκροί: το αίμα είναι πάντοτε κηλίδα και ποτέ λεκές.Διάφοροι, συνήθως προγραμματικά αγράμματοι, θεωρούν τη μη βία «ανιστορικό» πρόταγμα. Σύμφωνα με τη συλλογιστική τους, εξίσου «ανιστορικό» είναι και το πρόταγμα της μη εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Ο Χένρι Ντέιβιντ Θορό, ο Ερρίκος Ντινάν, ο Λέων Τολστόι, ο Μαχάτμα Γκάντι, ο Αλβέρτος Σβάιτσερ, η Σόφι Σολ, ο Πρίμο Λέβι, η Ζερμέν Τιγιόν, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ο Γρηγόρης Λαμπράκης, ο Νέλσον Μαντέλα, ο Τζον Λένον, η Ρέιτσελ Κόρι, ο Χραντ Ντικ, οι αντιρρησίες συνείδησης, οι εθελοντές των ανθρωπιστικών οργανώσεων και χιλιάδες άλλοι μάς δίνουν με τη σκέψη τους και με τη ζωή τους μια σαφή αντιπρόταση στην αλληλοτροφοδοτούμενη κτηνωδία της βίας. Ο κόσμος, σε πείσμα των ομοιοκατάληκτων στίχων που μάθαμε να παπαγαλίζουμε, δεν προχωρεί πάντα με φωτιά και με μαχαίρι-προχωράει με την παιδεία, την επιστήμη, τη δημιουργία, την τέχνη, την κοινωνική συμμετοχή και αλληλεγγύη, τον έρωτα. Ο Ρουσό, ο Μότσαρτ, ο Βαν Γκογκ, ο Αλέξανδρος Φλέμινγκ ή ο Γεώργιος Παπανικολάου πάλεψαν για την ανθρωπότητα πολύ περισσότερο από τους λογής μεγαλοφονιάδες που θεώρησαν πως έχουν το δικαίωμα να «ελευθερώσουν» σκοτώνοντας και σφάζοντας.Και ο ήλιος για να γυρίσει δεν «θέλει νεκρούς χιλιάδες να είναι στους τροχούς», μήτε «τους ζωντανούς να δίνουν το αίμα τους». Κάποτε έρχεται η ώρα που μπορούμε να πούμε το αυτονόητο: πως ο ήλιος γυρίζει από μόνος του – και πως όλα τα υπόλοιπα είναι άλλοτε κούφια ταρατατζούμ εθνικών ποιητών κι άλλοτε λάβαρα εν δυνάμει φονιάδων.
Το σύνολο του βιβλίου αλλά και τα επιμέρους συγκεκριμένα κείμενα των συνδημιουργών του δεν υπόκεινται σε κανένα «πνευματικό δικαίωμα».
Ταυτόχρονα με την έντυπη έκδοση, το βιβλίο κυκλοφορεί και ηλεκτρονικά, στο σύνολό του, στην ιστοσελίδα http://politikiviadiapyron.wordpress.com/, από όπου μπορεί ελεύθερα να αναπαραχθεί εν όλω ή εν μέρει δίχως οποιαδήποτε άδεια.
Στο εκδοτικό σημείωμα του βιβλίου (http://politikiviadiapyron.wordpress.com/2010/10/02/editorial/) σημειώνονται τα ακόλουθα:Η έκδοση του βιβλίου Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική σχεδιάστηκε από τους Γιάννη Ευαγγέλου, Θανάση Πολλάτο και Θανάση Τριαρίδη το καλοκαίρι του 2010, οι οποίοι προκαθόρισαν τον τίτλο και το κείμενο του οπισθοφύλλου. Στους συμμετέχοντες στάλθηκε έγγραφη πρόσκληση με τον τίτλο και το κείμενο του οπισθοφύλλου, καθώς και με τον κατάλογο των άλλων προσκεκλημένων – ώστε να είναι σε όλους απολύτως σαφής ο προσανατολισμός της έκδοσης (και να γνωρίζουν έτσι πλήρως σε τι συμμετέχουν). Για να μην υπάρχει το παραμικρό περιθώριο παρερμηνείας, όλα τα κείμενα του βιβλίου ενόσω συγκεντρώνονταν, αλλά και η τελική μορφή της σελιδοποίησης, στάλθηκαν σε όλους τους συμμετέχοντες πριν από την έκδοση (πλην, βέβαια, του Μεχμέτ Ταρχάν, που λόγω γλώσσας δεν ήταν σε θέση να τη διαβάσει).

Η παρούσα έκδοση είναι (ή φιλοδοξεί να είναι) μια ξεκάθαρη και δημόσια τοποθέτηση ενάντια σε κάθε μορφής πολιτική βία. Σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά κανενός είδους μανιφέστο, πολιτική κίνηση ή έστω πλατφόρμα κοινής δράσης. Στις σελίδες του βιβλίου συναντιούνται άνθρωποι με διαφορετικές ή και επάλληλες πολιτικές, φιλοσοφικές, θρησκευτικές απόψεις, με διαφορετικές ή και επάλληλες διαδρομές και δράσεις και με μόνο πυρηνικό κοινό στοιχείο την αντίθεση σε κάθε πολιτική βία. Όλοι οι συμμετέχοντες προσκλήθηκαν ως αυτόνομες προσωπικότητες και (φυσικά) η υπογραφή του καθενός δεσμεύει μόνον το άτομό του.
Το κριτήριο πρόσκλησης των 22 συγγραφέων αυτού του τόμου ήταν η δημόσια στάση και δράση τους απέναντι στην κρατική βία: νιώσαμε πως είχαμε την ανάγκη να διαβάσουμε τις τοποθετήσεις αυτών ακριβώς των ανθρώπων ενάντια σε κάθε βία – για να επιβεβαιώσουμε μέσα μας το αυτονόητο: πως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να απειλεί, να εκβιάζει και να τρομοκρατεί τον άλλον για να τον υποχρεώσει να ασπαστεί τις ιδέες του, πως αυτό είναι ο ορισμός του φασισμού. Φυσικά, ο κατάλογος των προσκεκλημένων δεν διεκδικεί την παραμικρή επάρκεια στη χαρτογράφηση ενός «κινήματος» για τη μη βία στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα (κάτι τέτοιο θα απαιτούσε κυριολεκτικά πολύχρονη και αναλυτική έρευνα). Οι προσκλήσεις έγιναν από τους τρεις επιμελητές με κριτήρια απολύτως προσωπικά, συναισθηματικά, κάποιες φορές φιλικά ή ακόμη και πρακτικά/συγκυριακά. Έτσι, άνθρωποι με τεράστια προσφορά στην υπόθεση της μη βίας στην Ελλάδα δεν προσκλήθηκαν, είτε γιατί δεν τους σκεφτήκαμε είτε γιατί δεν είχαμε τη δυνατότητα πρόσβασης σε αυτούς. Επομένως, μόνον ενδεικτική μπορεί να είναι η μάζωξη των 22 συγγραφέων αυτού του τόμου (ωστόσο, η συμμετοχή τόσων αντιρρησιών συνείδησης, και μάλιστα προερχόμενων από διαφορετικές γενιές, σε μια τέτοια έκδοση ίσως τελικά κάτι να σημαίνει.)

Επίσης, είναι προφανές πως οι συμμετέχοντες δεν έχουν την ίδια ένταση, διάρκεια και παρουσία στην υπόθεση της αντίθεσης στην κρατική βία – εξάλλου, κάτι τέτοιο δεν θα ήταν δυνατό. Για παράδειγμα, οι όποιες εκ του ασφαλούς δράσεις των τριών επιμελητών της έκδοσης δεν μπορούν, ούτε κατά διάνοια, να συγκριθούν με τους αγώνες ανθρώπων όπως ο Π. Κοροβέσης, ο Μ. Μαραγκάκης ή ο Θ. Μακρής – για να αναφέρουμε τρεις μόνο από τους συντελεστές αυτού του βιβλίου που φυλακίστηκαν για την αντίθεσή τους στη βία και τον τρόμο. Ωστόσο, πιστεύουμε ότι το κάθε κείμενο κουβαλά την (πάντοτε υποκειμενική, πάντοτε προσωπική και πάντοτε υπό κρίση) αλήθεια του: ο αναγνώστης, εφόσον το θέλει, ίσως μπορεί να βυθομετρήσει το βιωματικό βάθος κάθε τοποθέτησης και να αναζητήσει τη γενικότερη στάση ζωής που τη διαπερνά.
Αφού παραδόθηκαν όλες οι συνεργασίες, το βιβλίο δομήθηκε από τους επιμελητές σε τρία μέρη: στο πρώτο προτάχτηκαν κατά το πλείστον βιωματικά κείμενα που καταγράφουν μια συνολική στάση ζωής απέναντι στη βία. Το δεύτερο μέρος αφορά τοποθετήσεις για την κατ’ όνομα «αντιεξουσιαστική» μα βαθύτατα εξουσιαστική σε κάθε έκφανσή της πολιτική βία της τελευταίας χρονιάς και για τα θύματά της. Στο τρίτο μέρος συγκεντρώθηκαν κείμενα που επιχειρούν να δουν στην πολιτική βία τον ζωτικό πυρήνα του φασισμού, την αντιπολιτική απανθρωπιά και τη σταδιοποίηση της βαρβαρότητας. Οι τίτλοι και των τριών μερών (Η αδελφοσύνη ως η μόνη απάντηση στη βία, Οι δικές μας ζωές και οι ζωές των άλλων, Στο βάθος κάθε βίας αχνοφέγγει.) προέκυψαν μέσα από τα ίδια τα κείμενα κάθε ενότητας. Το κείμενο του Περικλή Κοροβέση γράφτηκε ως πρόλογος του όλου εγχειρήματος και ως τέτοιο προτάσσεται στο βιβλίο.

Τέλος, ο χρόνος που γεννήθηκε η έκδοση ήταν πολλαπλά (και περίπου αναπόφευκτα) στιγματισμένος από τις αλλεπάλληλες δολοφονίες που έγιναν στην Αθήνα την άνοιξη του 2010: του 15χρονου Χαμί Νατζάφι (στις 28.3.2010) και των τριών υπαλλήλων της Μαρφίν (της Παρασκευής Ζούλια, της εγκύου Αγγελικής Παπαθανασοπούλου και του Επαμεινώντα Τσακάλη στις 5.5.2010). Προφανώς οι αναφορές σε αυτούς τους φόνους είναι πολλές μέσα στο βιβλίο – εξάλλου, αρκετά κείμενα είναι δημόσιες τοποθετήσεις που γράφτηκαν με αφορμή εκείνους τους φόνους. Ωστόσο, δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες: η πολιτική βία θα συνεχιστεί, οι δοξολογίες του φόνου θα πληθαίνουν, η ανοχή/συνενοχή θα εξακολουθεί όλο και πιο ανυπόφορη (και τα αμείλικτα γεγονότα το επιβεβαιώνουν: ενώ συγκροτούνταν η παρούσα έκδοση, κατά τη διάρκεια του Ιουνίου και του Ιουλίου του 2010, ομάδες δολοφόνων σκότωσαν τον υπασπιστή της αστυνομίας Γιώργο Βασιλάκη και τον δημοσιογράφο Σωκράτη Γκιόλια, ενώ η φονική και τρομοκρατική κρατική βία κατά των μεταναστών συνεχίζεται κόντρα σε κάθε ανθρώπινη αξία). Έτσι ο αναγνώστης, όταν διαβάζει τα ονόματα των συγκεκριμένων νεκρών, ας προσπαθήσει να βάζει πλάι τους και τα άλλα, προηγούμενα και μεταγενέστερα (μα πάντοτε δικά του), θύματα της πολιτικής βίας, όποια μορφή κι αν έχει, αυτή, όποιο σύμβολο τρόμου κι αν τη συνοδεύει. Εξάλλου, για καθέναν που χάνεται, η καμπάνα χτυπάει πάντοτε για σένα – δηλαδή για όλους μας.

Η έντυπη έκδοση του βιβλίου θα κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία στην ενδεικτική τιμή των 10 Ευρώ, η οποία επιλέχτηκε προκειμένου το βιβλίο να φτάσει σε όσο το δυνατόν περισσότερους. Την έκδοση υποστήριξαν οικονομικά οι τρεις επιμελητές του βιβλίου. Αναλυτικά οι τοποθετήσεις στα βιβλιοπωλεία και οι εκκαθαρίσεις των πωλήσεων θα δημοσιεύονται κάθε εξάμηνο στην ιστοσελίδα http://diapyron.com/. Το σύνολο των τυχόν εσόδων θα διατεθεί σε άλλες εκδόσεις σχετικές με την πολιτική βία.
Επίσης το βιβλίο διατίθεται απολύτως δωρεάν σε αρχείο pdf ώστε να μπορεί να διαβαστεί σε όλες τις συσκευές ανάγνωσης e-book (η αποστολή γίνεται με ένα απλό mail στο diapyron@gmail.com). Στην ίδια ηλεκτρονική διεύθυνση μπορείτε να ζητήσετε το βιβλίο σε αρχείο word για οποιαδήποτε χρήση/αναπαραγωγή επιθυμείτε.
Όσοι (ανεξάρτητα από συμφωνία ή διαφωνία με τις θέσεις που εκφράζονται από τους συντελεστές του) νιώθετε πως αυτό το βιβλίο μπορεί να ανοίξει γόνιμη συζήτηση και να συμβάλει σε έναν ουσιαστικό προβληματισμό, μπορείτε να διαδώσετε με κάθε τρόπο την έντυπη και ηλεκτρονική έκδοση στις ηλεκτρονικές σας λίστες, στα blog και τις ιστοσελίδες σας, στο facebook ή όπου αλλού.
Στο ίδιο πλαίσιο οποιαδήποτε ενυπόγραφη κριτική-τοποθέτηση αποσταλεί στη διεύθυνση diapyron@gmail.com θα δημοσιεύεται αυτούσια στην ιστοσελίδα των εκδόσεων διάπυροΝ (http://diapyron.com/), προκειμένου να εμπλουτιστεί ο διάλογος για την έκδοση.

Πολλούς χαιρετισμούς σε όλους.
Θανάσης Τριαρίδης – Οκτώβριος 2010
*Την  πρώτη  φορά  που  διάβασα  τον  τίτλο  του  βιβλίου  με  ξένισε  η  απολυτότητα  του  ως  τίτλου  και  εγώ  προσωπικά  διαχωρίζω  την  παθητική  βία  βλ  Γκάντι  ως  μορφή  αγώνα  ή  τις  απεργίες  πείνας  . Παρόλα  αυτά  το  βιβλίο  είναι  πολύ  ενδιαφέρον  και  ανοίγει  μια  συζήτηση  που  πρέπει  να  γίνει .
jamavous
*παρόλα  τα  πολλά  πισωγυρίσματα της  σκέψης  μου  καταλήγω  και  εγώ  στο  αρχικό  νόημα  που  έχει  το  φιλοξενούμενο  κείμενο  πρέπει  να  καταδικάζουμε  τη  βία  από  όπου  και   αν   προέρχεται  , τελευταία επεξαργασία  27.9.2013  μετά και  τις  τελευταίες  εξελίξεις νομίζω  αυτή  πρέπει  να  είναι  άποψη  μιας  κοινωνίας  που  επιθυμεί  την  ειρήνη  και  την  ευνομία  και   σταθερότητα . Ζητώ  συγγνώμη  που  στο  μπλόγκ  φαίνεται  ξεκάθαρα  ότι  η  σκέψη  μου  κάνει  πολλά  πισωγυρίσματα . Ο  Περικλής  Κοροβέσης      και  οι   υπόλοιποι  στοχαστές  έχουν  δίκιο  τελικά .
Advertisements

Μόνοι και ξένοι .

Φεβρουαρίου 14, 2011

Μόνος  και  ξένος  στον  κόσμο  των  πολλών  και  γνωστών .

 

 

Jamavous

 

 

Σήμερα  στον  δικτυωμένο  κόσμο  του  facebook  και  του  διαδικτύου  ο  κόσμος  έγινε  μικρότερος  και  όλοι  λίγο  πολύ  συναντιόμαστε  έστω  εικονικά . Ένας  διάσημος  λέει  έχω  χιλιάδες  φίλους  στο  φέις  . Φίλος  πόσο  εύκολα  αυτή  η  δύσκολη  και  βαριά  λέξη  ξέφτισε  και  έχασε  την  αξία  της ; Φίλοι  που  δεν  ξέρουν  ο  ένας  η  μια  τον  άλλο  την  άλλη . Πόσο  αλήθεια  γνωριζόμαστε  ; Όλοι  γνωστοί  και  διάσημοι  και  όλοι  τρέντυ  όπως  λένε  οι  λοκομόντο  στο  τραγούδι  τους .

Αλήθεια  πόσο  γνωριζόμαστε  ; Ζούμε  στα  κλουβιά  διαμερίσματα  μας  μέσα  σε  επιβλητικές  και  γκρίζες  πολυκατοικίες . Δεν  χαιρετάμε  τους  γείτονες  μας  γιατί  δεν  τους  ξέρουμε  τόσο  καλά . Κλείνουμε  τις  πόρτες  των  διαμερισμάτων  μας   και  βολευόμαστε  στον  ελάχιστο  προσωπικό  μας  χώρο  . Στο  κλουβί  μας .Ο   αναγκαίος  ιδιωτικός  μας  χώρος  όπου  χαιρόμαστε  τη  μοναδικότητα  μας . Βλέπουμε  την  τηλεόραση  μας  συνήθως  ή  σπανίως  διαβάζουμε  τα  βιβλία  μας . Παίζουμε  τα  παιχνίδια  μας  ηλεκτρονικά  ή  μη . Τρώμε . Κοιμόμαστε . Χαλαρώνουμε  με  ένα  ποτήρι  κρασί . Παίρνουμε  τηλέφωνο  και  κουβεντιάζουμε  ή  κουτσομπολεύουμε . Έγινε  ο  κόσμος μας  τόσο  μικρός  βλέπουμε  στη  μικρή  μας  οθόνη  τις  μακρινές  ταραχές  στην  Αίγυπτο. Βλέπουμε  χαζοεκπομπές  και  νομίζουμε  ότι  ξεχνιόμαστε  από  τις  έννοιες  της  ζωής .Οι  διάσημοι  ηθοποιοί  ή  σούπερσταρς  βγάζουν  τα  άπλυτα  τους  στη  φόρα  και  μας  μοιάζουν  οικείοι . Μας  είναι  όλοι  τόσο  κοντά  και  γνωστοί .

Στον  πάνω  όροφο  ένας  αλκοολικός  πατέρας  χτυπάει  με  τη  ζώνη  του  το  άτακτο  παιδί  του . Αλλά  είναι  ξένος  και  είναι  σπίτι  του  και  πάνω  από  όλα  δε  θέλουμε  να  μπλέξουμε  σε  άσχημες  ιστορίες . Σιωπούμε  κρυβόμαστε  δε  συζητάμε  τέτοια  θέματα . Τα  ουρλιαχτά  του  μικρού  παιδιού  ακούγονται  . Τώρα  δεν  είμαστε  γνωστοί  είμαστε  ξένοι . Στο  συσσίτιο   της  εκκλησίας  2000  άτομα  χωρίς  οικογένεια  χωρίς  υποστηρικτικό  περιβάλλον , τοξικοεξαρτημένοι ,άνεργοι , άποροι ,ψυχασθενείς , ηλικιωμένοι , άστεγοι  χωρίς  στον  ήλιο  μοίρα  στριμώχνονται  για  ένα  πιάτο  φαί . Αλλά  αυτοί  είναι  άλλοι  δεν  είμαστε  εμείς   μακριά  από  μας  τέτοια  πράγματα  και  άνθρωποι .

Στο  ψυχιατρικό  άσυλο  μια  ψυχασθενής  είναι  καθηλωμένη  στο  κρεβάτι  της  και  ουρλιάζει . Χέρια  πόδια  δεμένα  ήταν  άτακτη . Δεν  σκέφτηκαν  να  της  φιμώσουν  το  στόμα  . Ουρλιάζει  ακούγεται  σε  όλο  το  ψυχιατρείο  ακούν  οι  ασθενείς , ακούν  οι  γιατροί  και  οι  νοσηλευτές . Ακούν  και  τα  ντουβάρια . Αλλά  είναι  ξένη  δεν  είμαστε  εμείς . Την  «κακομοίρα» τη  δέσανε . Είναι  ξένη  και  μόνη . Κανείς  δε  μιλά  κανείς  δε  διαμαρτύρεται  . Άκρα  του  τάφου  σιωπή . Μακριά  από  μας . Ουρλιάζει . Αντιστέκεται .

Στη  μητρόπολη  της  απομόνωσης  και  της  ανωνυμίας  όλοι  ξένοι . Ζητιάνοι  με  κυνηγάνε  για  λίγα  λέφτα  για  να  ζήσουν . Προσπαθούμε  να  τους  αποφύγουμε  . Φόβος . Βιασύνη  . Φύγε  από  εδώ . Είσαι  ξένος  . Είσαι  άλλος  όχι  δικός  μου . Ανοίγω  το  πισί  μου . Έχω  χιλιάδες  φίλους  που  περιμένουν  στη  σειρά . Βράδυ  κλείσε  πόρτες  και  παράθυρα . Κλέφτες  μετανάστες  δολοφόνοι . Το  έδειξε  και  η  τηλεόραση . Μικρόβια  , γρίπη . Επικίνδυνοι  ξένοι . Φίλοι  χιλιάδες  που  δεν  έχουμε  συναντηθεί  ούτε  κοιταχτεί  στα  μάτια . Κάνω  τσάτ  . Γράψε  κάτι  πιασάρικο  να  αρέσει .

Ηπείρου  και  Πατησίων  γωνία  300  μετανάστες  ζητούν  την  αλληλεγγύη  μας . Απεργία  πείνας  για  μια  καλύτερη  ζωή . Μακριά  από  την  αφάνεια  και  την  εξαθλίωση .Δικαιώματα  στους  μετανάστες .

http:/Jamavous.wordpress.com/

22η ημέρα  απεργίας  πείνας . 15  Φεβρουαρίου  2011

απεργία πείνας μεταναστών από 25 Γενάρη (20η μέρα)

Φεβρουαρίου 13, 2011

απεργία πείνας μεταναστών από 25 Γενάρη (20η μέρα)

κουράγιο  κρίνονται  πολλά  από  αυτόν  τον  αγώνα

η  προπαγάνδα  του  αστικού  τύπου  του  φασισμού  δεν  θα  περάσει

δεν  θα  περάσει  ο  φασισμός

(κρίμα  που  αυτό  το  σύνθημα  το  φώναζε  κάποτε  ο  κόσμος  του  πασόκ  )*φυσικά  δεν  είναι  κρίμα  που  ο  κόσμος  του  πασοκ  είχε – έχει;  αντιφασιστικά  συνθήματα  και   συναισθήματα    αλλά  κρίμα  γιατί  τα  ξέχασε  και  τα  έκρυψε  ενώ  οι  κυβερνήσεις  του  πασόκ  παρόλο  κατόνομα  σοσιαλιστικό  κ  κίνημα  μάλιστα  έγινε  κόμμα  καθαρά  εξουσίας  και  μικροαστικό  που  ξεχνάει  το  αντιφασιστικό  του  παρελθόν  και   εφαρμόζει  ρατσιστικές  φασιστικές  συμπεριφορές  και  μάλιστα  κατά  των  αδυνάτων  είτε  πρόκειται  για  μετανάστες  ή  άλλους .

δε  θα  περάσει  ο  φασισμός  …. τέλος  πάντων  όπως  και  να   ακούγεται




Άνεργος ένας ακόμη .

Φεβρουαρίου 9, 2011

Άνεργος  άλλος  ένας  φίλος .

Σήμερα  έμαθα  τα  νέα  από  τρίτο  πρόσωπο . Εδώ  και  καιρό  ακούγονται  άσχημα  νέα  . Κρίση  ,  κρίση  ,  λιτότητα  περικοπές .Αλλά  όσο  ακούς  μόνο  λόγια  δεν  τα  πολυπιστεύεις   μεχρι  να  πλησιάσει  κοντά  σε  σένα . Να  σε  αγγίξει  έστω  αμυδρά .

Απόλυση  χωρίς  ιδιαίτερο  λόγο  και  αιτία  αλλά « ξέρετε  δε  βγαίνουμε  παιδιά» .

Θυμάμαι  τα  παιδικά  μας  τα  σχολικά  μας  χρόνια . Αλλιώς  ήμασταν  αλλιώς  περνούσαμε .Με  άλλα  όνειρα  μεγαλώναμε . Θυμάμαι  τα  παιχνίδια  στην  πλατεία  μετά  το  σχολείο  μπάσκετ  ή  ποδόσφαιρο  δεν  είχε  σημασία  τίποτα  αλλά  μόνο  η  παρέα .

Θυμάμαι  τα  αστεία  τα  πειράγματα  μέσα  στο  μάθημα  των  αγγλικών . Ανέκδοτα , αστεία και  πλάκα  μεχρι  τελικής   πτώσεως .

Και  τα  σάββατα  σινεμά  μόνο  1,20  ευρώ  400  δρχ  σήμερα  (8 ευρώ )  και  μετά  ένα  σουβλάκι  100 δρχ  33 λεπτά  ευρώ  σήμερα  (2  ΕΥΡΏ)  . Τέλος  αν  περίσσευε  άντε  και  λίγο  παγωτό . Μιλάω  για  το  μακρινό  1987.

Χρόνια  που  μόνο  να  νοσταλγείς  μπορείς . Αλλά  τότε  ήταν  ακριβά  άλλα.  τα  αυτοκίνητα  και  τα  ηλεκτρονικά .

Κάθε  καιρός  και  διαφορετικός .

Εφηβεία  και  πολλά  χρόνια  μαζί  με  το  φίλο  μου . Για  άλλα  πράματα  ετοιμαζόμασταν  αλλά  καταλήξαμε  άνεργοι  και  στο  περίμενε  . Κι  όταν  δουλειά  ανασφάλιστοι  και  κακοπληρωμένοι . Έτσι  έχουν  τα  πράματα  τι  να  κάνουμε .

Σκεφτόμουνα  να  πάρω  το  φίλο  μου  τηλέφωνο . Τελικά  δίστασα  τι  λόγια  να  πώ .

Κουράγιο  φίλε  και  εγώ  τα  ίδια  περνάω . Κουράγιο  το  ξέρω  δεν  είναι  αρκετό .

Κουράγιο  σε  όλες  και  όλους  και  υπομονή .

Λυπάμαι  που  τελευταία  στο  ιστολόγιο  μου  σας  στενοχωρώ . Δεν  φταίω  μόνο  εγώ  . Η  κατάσταση  είναι  έτσι .

Jamavous

 

 

Ακούστε τα δέντρα άνθρωποι ! (2)

Φεβρουαρίου 8, 2011

Ακούστε τα δέντρα άνθρωποι !

Φεβρουαρίου 14, 2009

Ακούστε τα δέντρα άνθρωποι !

Ο παππούς μου ο Ντίνος , μακαρίτης πια δυστυχώς , ήταν άλλος ένας από εκείνους τους παλιούς έμπειρους κηπουρούς που γέμισαν την Αθήνα δέντρα . Αλίμονο υπήρχε και εποχή που φυτεύανε δέντρα !!! Μια άλλη εποχή . Πόσες φορές εμείς τα εγγόνια δεν ακούσαμε ιστορίες άλλες φορές σαν παραμύθια κι άλλες απλώς ως υπενθύμιση του όχι τόσο μακρινού παρελθόντος .

«Αυτό το δέντρο το φύτεψα εγώ» . Μακάρι τότε που ήμουν πιτσιρικάς να καταλάβαινα πόση μεγάλη χαρά του έδιναν αυτά τα λόγια . Και ακόμη περισσότερο να μπορούσα να κατανοήσω την τεράστια σημασία τους συναισθηματική και πρακτική . Κι όμως το δέντρο μπορεί να ζήσει αν είναι τυχερό για πολλές γενιές . Οι άνθρωποι ίσως ναι ίσως και όχι.

«Αυτό το δέντρο το κλάδευα από τότε που άρχισα να δουλεύω» . Το προσεκτικό αυτό το αγαπησιάρικο κλάδεμα έχει μια ιδιαίτερη σημασία για την υγεία και ανάπτυξη του δέντρου . Ε μ τι νομίζατε μόνο οι άνθρωποι αρρωσταίνουν ; Θεωρούμε τα δέντρα άψυχα . Μάλλον οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν πια τι είναι η ψυχή .

«Αυτό το δέντρο το μπολιάσαμε εμείς η παλιοπαρέα» . Μπόλιασμα ! Άλλη ιστορία αυτή . Τέχνη ολάκερη . Που θέλει εμπειρία και μαστοριά . Άλλοι μάστορες λαξεύουν το μάρμαρο και σηκώνουν επιβλητικούς Παρθενώνες μνημεία αξεπέραστα στο χώρο και στο χρόνο . Κάποιοι απλοί εργάτες κηπουροί σηκώνουν βδομάδα τη βδομάδα όλο και πιο πολύ δέντρα μνημεία ζωντανά .

«Ακούς τα δέντρα ; Εγώ τα ακούω κάθε μέρα . Εμάς των κηπουρών μας μιλάνε. Οι υπόλοιποι λένε ότι δεν τα ακούν.» Όταν τα δέρνει ο αέρας που φυσά μανιασμένα πονάνε και οι κραυγές τους ακούγονται σε απόσταση το μήνυμα φτάνει γρήγορα στους ανθρώπους . Έρχεται κακοκαιρία κλείστε πόρτες και παράθυρα .

«Κι αν βρέξει και το δέντρο γίνει βαρύ έτσι καθώς είναι μουσκεμένο . Πάλι ήχους βγάζει . Πάλι λόγια μουρμουρίζει στους ανθρώπους .»

Αηδίες άκου τα δέντρα μιλάνε ; Θα απαντήσει ο γκρινιάρης ο πάντα σκεπτικός .

«Αν μιλάνε λέει ; Θυμώνουν κιόλας . Λίγο να μην προσέξει ο κηπουρός που το κλαδεύει θυμώνει το δέντρο και τον ρίχνει κάτω. Τα πάντα είναι θέμα καλής ισορροπίας συμβούλευε ο παππούς . Μοίρασε το βάρος σωστά και προπάντων μη φοβάσαι .»

Συνεχίζεται : ……

 

 

Κατάσχεση* .

Φεβρουαρίου 8, 2011

Κατάσχεση  . Ότι  χειρότερο  μπορεί  να  συμβεί  σε  κάποιον  άνθρωπο  ή  επιχείρηση .

(Σημείωση  αυτή  είναι  η  εμπειρία  μου  από  μία  κατάσχεση  που  ήμουν  παρών για  περισσότερες  πληροφορίες  απευθυνθείτε  σε  ένα  δικηγόρο  χιλιάδες  νέοι  δικηγόροι  παρακαλάνε  για  μια  υπόθεση  μπορείτε  οικονομικά  χωρίς  μεγάλο  κόστος  και  κόπο  να  προστατέψετε  την  περιουσία  σας   από  κατάσχεση  . Το  ίντερνετ  δεν  αρκεί  ρωτήστε  ένα  δικηγόρο  θα  σας  σώσει .)

Κατάσχεση  σε  βιοτεχνία    .

Τα  χρέη  συσσωρεύονται  σε  μία  επιχείρηση  που  απασχολεί  6-7  άτομα . Οι  δουλειές  δεν  πάνε  καλά  . Λιγότεροι  πελάτες  , καθυστερήσεις  πληρωμών  των  τακτικών  πελατών , περιορισμένη  ρευστότητα . Πως  να  πληρώσει  το  αφεντικό  τους  υπαλλήλους ; Πως  τα  τρέχοντα  έξοδα  ; Φώς, νερό , ενοίκια , πρώτες  ύλες, φ.π.α  , φόρος  εισοδήματος  ; Πολλά  από τα  έξοδα  είναι   ανελαστικά .

Πρώτη  λύση  για  το  αφεντικό  να  εκποιήσει  άλλη  τυχόν  ακίνητη  περιουσία  που  υπάρχει  . Μετά  επόμενο  βήμα  βάζει  χέρι  σε  τυχόν  καταθέσεις  συνήθως  τα  χρήματα  προορίζονταν  για  κάποιο  άλλο  μακροπρόθεσμο  σκοπό .Μετά  ψάχνει  άλλες  πηγές  εξοικονόμησης  . Διερευνά  για  χαμηλότερο  νοίκι  ,  διακανονισμό  των  δανείων  ή  πιστωτικών  καρτών  προσωπικών   με  τις  τράπεζες  κάτι  όχι  τόσο  εύκολο  ειδικά  στις  μέρες  μας  των  ισχνών  αγελάδων .

Επόμενο  χειρότερο  στάδιο  λίγο  πριν  την  ολοκληρωτική  κατάρρευση . Αναζήτηση  άλλων  δανειστών . Ο  τειρεσίας   σου  έχει  κόψει  την  πρόσβαση  σε  τράπεζες . Οι  επιταγές  σου  μεταχρονολογημένες   εδώ  και  καιρό  μένουν  ακάλυπτες . Αναγκάζεσαι  να  μπλέξεις  με  τοκογλύφους   . Εννοείται  ότι  σε  αυτό  το  σημείο  έχεις  ήδη  πουλήσει  ότι  χρυσαφικό  ή  κόσμημα  έτυχε  να  έχεις .

Τα  δικαστήρια  ήδη  έχουν  βγάλει  σκληρές  αποφάσεις  υπέρ  των  πιστωτών  σου . Οι  διαπραγματεύσεις  και  τα  καλά  λόγια  έχουν  πάψει . Ήρθε  η  ώρα  της  κατάσχεσης .

Είναι  μια  απλή  καθημερινή  μέρα  όπως  τις  άλλες . Οι  δικηγόροι  των  πιστωτών  βρίσκουν  τους  δικαστικούς  επιμελητές  που  θα  εκτελέσουν  την  απόφαση  του  δικαστηρίου  .Παίρνουν  ταξί  ενώ  παράλληλα  έχουν  φωνάξει  ένα  φορτηγό  μεταφορών. Χτυπάνε  το  κουδούνι  της  επιχείρησης . Το  αφεντικό  της  επιχείρησης  πανικοβάλλεται   γιατί  εννοείται  μέχρι  εκείνη  τη  στιγμή  ήλπιζε  ότι  οι  πιστωτές  θα  του  δώσουν  λίγο  χρόνο  ακόμα . Κλειδώνει  την  πόρτα  και  καλεί  τους  δικούς  του  δικηγόρους  . Πληροφορείται  από  τους  δικηγόρους  του  ότι  δεν  μπορεί  να  αρνηθεί  την  είσοδο  στους  δικαστικούς  επιμελητές  αφού  φέρουν  καταδικαστική  απόφαση .

Ανοίγει  και  το  δράμα  κοντεύει  να  γίνει  τραγωδία . Οι  δικαστικοί  επιμελητές  κατά  τη  συνήθη  πρακτική  θα  κατασχέσουν  αντικείμενα  διπλάσιας  αξίας   από  όσο  είναι   το   χρέος  που   οφείλει   ο   δανεισμένος   μιας  και  θα  ακολουθήσει  πλειστηριασμός  μελλοντικά  όπου  θα  πωληθούν  τα  κατασχεμένα  αντικείμενα  με  τιμή  έναρξης  προσφορών  τη  μισή  τιμή  από  την  αξία  τους . Έτσι  η  επιχείρηση  χρωστάει  15000  ευρώ  θα  της  κατασχέσουν  αντικείμενα  αξίας  30000  ευρώ .

Η  κατάσχεση  συνεχίζεται  μπροστά  από  τους  υπαλλήλους  που  έκπληκτοι  παρακολουθούν  τους  δικαστικούς   επιμελητές  να  σηκώνουν  μηχανήματα  παραγωγής  της  βιοτεχνίας  ή  του  εργοστασίου,  έπιπλα , ηλεκτρονικούς  υπολογιστές , φαξ , τηλέφωνα , εκτυπωτές . Βλέπουν  και  με  δάκρυα  στα  μάτια  καταλαβαίνουν  ότι  η  δουλειά  τους  δεν  θα  είναι  ποτέ  όπως  ήταν  μέχρι  τώρα .

Το  αφεντικό  έχει  κλειστεί  στο  γραφείο  του   μιλά  με  τους  δικηγόρους  του  θα  γίνει  η  τελευταία  προσπάθεια  να  βρεθούν  χρήματα . Τώρα  δεν  υπάρχει  κανένα  άλλο  περιθώριο . Το  αφεντικό  βλέπει  το  κατάστημα  του  να  αδειάζει   . Τώρα  η  κατάσταση  δεν  έχει  γυρισμό  ή  θα  πληρώσει  τους  πιστωτές  ή  θα  κλείσει  η  επιχείρηση  του  για  πάντα .

Την  συνέχεια  την  καταλαβαίνεται   η  κατάσχεση  ή  με  τον  ένα  ή  με  τον  άλλο  τρόπο  θα  εκτελεστεί  αφού  η  απόφαση  του  δικαστηρίου  πρέπει  να  εφαρμοστεί .

Κατάσχεση  σε  σπίτ ι .

Ξυπνάει  μια  οικογένεια  απότομα . Φωνές  κλάματα  η  κατάσχεση  αρχίζει  και  σηκώνουν  κρεβάτια , τραπέζια , βιβλιοθήκες , προσωπικά  αντικείμενα  αξίας , ρούχα . Η  Τράπεζα    η  οποιαδήποτε  τράπεζα  δεν  αστειεύεται  με  τον  ένα  ή  τον  άλλο  τρόπο  το  χρέος  πρέπει  να  ξεπληρωθεί .

Κλαίγοντας  παρακολουθείς  το  βιός  σου  να  διαλύεται  και  χάνεται . Κάποια  στιγμή  θυμάσαι  τις  ωραίες  διαφημίσεις  στην  τηλεόραση  για  τον  μαγικό  κόσμο  των  πιστωτικών  καρτών  και  των  καταναλωτικών  δανείων .Σου  είχε  πεί  η  ωραία  φωνή  στο  τηλέφωνο  πάρτε  δάνειο  να  κάνετε  την  δουλειά  σας  ωραία  και  ευγενικά . Ο  διάολος  έχει  πολλά  ποδάρια . Ποτέ  ξανά  δάνειο  εύκολο  από  το  τηλέφωνο  αλλά  τώρα  είναι  αργά !

Και  η  κατάσχεση  συνεχίζεται …..

* Η  πρώτη  κατάσχεση  πρόκειται  για  αληθινή  περίπτωση  όπου  ήμουν  παρών

η  δεύτερη  φανταστική  αλλά  όχι  τόσο  μακριά  μιάς  και  σήμερα  απαλλάσσεται  η  πρώτη  κατοικία  αλλά  δεν  ξέρω  για  πόσο  θα  ρωτήσω  κανένα  δικηγόρο .

Πάντως  στις  μέρες  μας  γίνονται  πολλές  κατασχέσεις  σπιτιών  στις  η.π.α  αν  και   δεν  ξέρω  το  νομικό  καθεστώς  που  επικρατεί .

Όσοι  είναι  βαθια  χρεωμένοι  και  έχουν  περάσει  όλα  τα  παραπάνω  στάδια  δυστυχώς  κινδυνεύουν  ήδη  οι  επισφάλειες  στις  τράπεζες  έχουν  αυξηθεί .

Κατασχέσεις  μακριά  από  μας .

jamavous

8   φλεβάρη    2011   κάπου  στην  αθήνα  ### 1ο  κείμενο 2011 blogjamavous , j

jamavous.wordpress.com

***************************************************************************************

——————————————————————————————————————-

——————————————————————————————————————–


Μετέπειτα  προσθήκες

Άλλα  δείτε |\\|

ΤΡΑΠΕΖΕΣ  –  ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΕΣ  ΕΤΑΙΡΙΕΣ 26  μαίου  2011

Αναδημοσίευση  από  εφημερίδα  Ελευθεροτυπία

διάβασε  εδώ

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=278662

Επίσης  προσοχή  στην  ελάχιστη  καταβολή  των  χρεών  υπάρχει  μεγάλος  κίνδυνος  να  μας  πνίξουν  τα  χρέη  αν  πληρώνουμε  μόνο  την  ελάχιστη  καταβολή  !

H  παγίδα  της  ελάχιστης  καταβολής  ! Ποτέ  ξανά  ελάχιστη  καταβολή

διαβάστε  περισσότερα  από  οικονομικές  ιστοσελίδες  που  γνωρίζουν  άμεσα

το  θέμα : 1.http://www.fpress.gr/?p=54847  διαβάστε  επίσης  τα  υπόλοιπα

2.http://www.money-money.gr/news/plironete-mono-tin-elachisti-katavoli-den-tha-xoflisete-pote/59.

Ενημερωθείτε  διαβάστε  για  την  καταστροφή  των  Ελλήνων  από  την  απάτη  της  ελάχιστης  καταβολής  της  πιστωτικής  κάρτας  που  κατέστρεψε  εκατομμύρια  Έλληνες .

Να  πληρώνουμε  και  κεφάλαιο  του  χρέους  όχι  μόνο  τόκους  γιατί  σύντομα  θα  μπλέξουμε  από  τα  χρέη .

Tο  κείμενο  αυτό  δεν  γράφτηκε  ούτε  απευθύνετε  σε  στρατηγικούς  κακοπληρωτές. Περιγράφω  μια  κατάσταση  μιας  μέσης  οικογένειας  όπου  πριν  την  κρίση  έμπαιναν  δυο  μισθοί  σε  ένα  νοικοκυριό  και  στη  συνέχεια  μένει  άνεργος  ό  ένας  ή  και  οι   δύο  έχοντας  στην  πλάτη  τουλάχιστον  ένα  στεγαστικό  δάνειο για  πολλά  χρόνια . Επίσης  περιγράφω  ένα  φανταστικό  παράδειγμα  για  μια  βιοτεχνία  που   λόγω  της  γενικευμένης  κρίσης  τα  οικονομικά  της  δεν  πάνε  καλά .Παρόλα  αυτά  για  όλα  υπάρχουν  λύσεις  και  είναι  πολλές  οι  επιχειρήσεις  που  μήνα  με  το  μήνα  ανακάμπτουν .Όπως  οι  γονείς   μου   πλήρωσαν   το  στεγαστικό  δάνειο    τους   συμβουλεύω  και  τους  άλλους   να  το  πληρώσουν,  να   ξεχρεώσουν  και  έτσι  να  ξεμπλέξουν  για  πάντα  .Πάντως  υπάρχει  το  ειρηνοδικείο,  ο  νόμος  Κατσέλη  αλλά  και  νεώτεροι  νόμοι  που  προβλέπουν  διευκολύνσεις .  Να  έρχεστε    σε  επαφή  με  τις  τράπεζες   σας    και  να  ζητάτε  βοήθεια  σίγουρα  από  έναν  δικηγόρο  ή   και  άλλους  οργανισμούς .Πληρώνετε  και  κεφάλαιο  όχι  μόνο  τόκους  για  να  ξεχρεώσετε .

Τελευταία  προσθήκη  6/10/2017  Jamavous

300 άνθρωποι μετανάστες σε απεργία πείνας για τα δικαιώματα τους .

Φεβρουαρίου 7, 2011

300 άνθρωποι παλεύουν με απεργία πείνας για να αποκτήσουν όλοι οι μετανάστες νομιμότητα και τα αναγκαία χαρτιά για να ζούν νόμιμα στην ελλάδα .

Μόνο μαζί τους μπορούμε να είμαστε .

Παρακολουθήστε τις εξελίξεις από τα ακόλουθα σάιτς

http://hungerstrike300.espivblogs.net

athens.indymedia.org

indy.gr

αλληλεγγύη

Πλήν Λακεδαιμονίων ……

Φεβρουαρίου 1, 2011

Πλήν Λακεδαιμονίων ……