Archive for Μαΐου 2011

πλατεία συντάγματος 30.5.11 πρώτες εντυπώσεις

Μαΐου 30, 2011

 

 

 

Σήμερα  πέρασα  για  λίγο  από  σύνταγμα  .Κόσμος  νεολαία  απλοί  καθημερινοί  άνθρωποι  . Κάτι  διαφορετικό  γεννιέται  χωρίς  να  ξέρω  τι  . Αισιόδοξη  είναι  μέχρις  στιγμής  η  κατάσταση . Μακάρι  να  πάνε  όλα  καλά .

Επόμενος  σταθμός  να  παρακολουθήσω  συμμετάσχω  σε  μια  συνέλευση .

γειά  χαρά  προς  το  παρόν  …

jamavous

Advertisements

Να πάμε ή να μην πάμε στο Σύνταγμα ; Γιατί ; Πώς ; Με τι σχέδια, σκέψεις για την έξοδο από τη θλιβερή αυτή κατάσταση ;

Μαΐου 29, 2011

Να  κατέβουμε  ή  να  μην  κατέβουμε  στο  σύνταγμα ;   Ακόμα  δεν  έχω  πειστεί . Ας  συζητήσουμε  και  οι  φίλοι  του  μπλόγκ  μου . ακούω  απόψεις  και  προτάσεις .

Jamavous

Πλαγιά βουνού

Μαΐου 29, 2011

Κάτι πρέπει να γίνει δεν πάει άλλο…

Μαΐου 26, 2011

Κάτι πρέπει να γίνει δεν πάει άλλο.
Όλοι στις πλατείες όλοι στους δρόμους ναί .
Κουράγιο ελλάδα κουράγιο ευρώπη κουράγιο κόσμε
Πάμε έστω χωρίς πλαίσιο και πρόγραμμα αυτά θα τα βρούμε μετά αρκεί να αποκλείσουμε εξαρχής φασίστες   που θέλουν να χύνεται αίμα …

Ξ jamavous

από ένα ωραίο τραγούδι

Μαΐου 25, 2011

είναι  η  αγάπη  μας  απλά

μια  σημαδούρα  στα  ανοιχτά

και  μια  γοργόνα  στη  κορφή

της  δίνει  σχήμα  και  μορφή

κράτα γερά ελλάδα τα δύσκολα είναι μπροστά μας …

Μαΐου 23, 2011

υπομονή  και  καλό  κουράγιο

αυτή  η  χώρα  έχει  περάσει  χρεοκοπίες  δύο  παγκόσμιους  πολέμους  έναν  εμφύλιο  δυό  χούντες

θα  τα  περάσουμε  και  όλα  τα  άλλα .

Ξ  j

όχι σε φυλακές κολαστήρια , ας δώσουμε άλλη μια ευκαιρία.

Μαΐου 18, 2011

Αφιερωμένο στον έρωτα …

Μαΐου 12, 2011

Αφιερωμένο  στον  έρωτα .

Θυμάμαι  τη  γνωριμία  μέσω  του  καλύτερου  μου  φίλου . Μια  καλοκαιρινή  νύκτα  στο  Θησείο . Αν  θυμάμαι  καλά  κάπου  κοντά  σε  κάτι  σκαλάκια  που  υπήρχαν  εκεί . Γνωστό  μας  στέκι  όχι  για  φαί (δεν  φημίζεται  για  αυτό)  αλλά  για  καφέ  άντε  και  καμιά  μπύρα  με  θέα  φάτσα  κάρτα  τη  φωτισμένη  Ακρόπολη .Απο  κάτω  ο  πεζόδρομος  της  Διονυσίου  Αεροπαγίτου  γεμάτος  με  κόσμο  ζωή  και  θόρυβο . Από  τότε  πέρασαν  χρόνια  πολλά .

Μια  ανάμνηση  μιας  γλυκιάς  άγνωστης  γυναικείας  φιγούρας  να  πλησιάζει  διστακτικά .Ήξερε  τον  φίλο  μου  αλλά  όχι  εμένα . Κοιταχτήκαμε  καλά  . Δυο  ξένοι απέναντι  ο  ένας  στον  άλλο .Μια  έκπληξη . Ποιά  είσαι  εσύ ; Ποιός  είμαι  εγώ ; Αρχικά  επιδεικτική  αδιαφορία . Κάτι  άλλο  αναζητούσε  και  έψαχνε . Θυμός  επέμενε  για  κάτι  πολύ  δικό  της  και  πολύ  από  ότι  φαίνεται  προσωπικό .

Δεν  ήταν  μόνο  διστακτική . Αλλά  και  απογοητευμένη  από  πλήθος  προηγούμενων  αποτυχημένων  προσπαθειών . Δεν  ήταν  με  τίποτα  ικανοποιημένη  και  ευχαριστημένη .

Ήθελε  πολύ  να  ζήσει  κάτι  έντονο . Κάτι  που  θα  τη  μαζέψει  και  συνεπάρει .

Εγώ  τι  ήθελα ; Λουσμένος  από  τη  μεγάλη  προσωπική  αποτυχία  , μόνιμα  απαισιόδοξος  και  παραπονιάρης  δεν  περίμενα  κάτι  συγκεκριμένο  . Ούτε  στο  μυαλό  μου  είχα  κάποιο  σχέδιο  που  να  καθορίζει  το  μέλλον  που  θα  ερχόταν . Στο  πουθενά  χωρίς  βάσεις  να  κρατηθώ  και  με  ένα  μυαλό  να  πετάει  στον  ουρανό  και  χωρίς  να  χωράει  στο  εγώ  μου  η  ώρα  πέρασε  με  μια  άνιαρή  και  βαρετή  τυπική  συζήτηση  γνωριμίας  δύο  αγνώστων .

Κι  όμως  κάτι  μας  συγκλόνισε  . Κάτι  μας  ξάφνιασε  και  αναστάτωσε . Φεύγαμε  βιαστικά   για  το  γυρισμό  αλλά  μάλλον  ήμασταν  μπερδεμένοι  μέσα  στο  χάος  των  σκέψεων  μας. Θυμάμαι  έπρεπε  εγώ  από  το  Θησείο  να  πάω  καλλιθέα  προς  πειραιά  και  εκείνη  κηφισιά .Πήραμε  τα  ακριβώς  αντίθετα  τρένα . Πανικοβλημένοι  και  οι  δύο  τηλεφωνηθήκαμε  στο  δρόμο(μόλις   είχαμε  ανταλλάξει  τα  τηλέφωνα  μας) . Κατέβα  της  λέω  κάναμε  λάθος . Τι  να  σήμαινε  αυτό  το  τυχαίο  συμβάν ;

Πολύ  προβληματίστηκα  γιατί  να  γίνει  αυτό ; Τα  επόμενα  ραντεβού  μας   κάναμε  κάμποσα  άλλαξε  την  εικόνα  που  οι  δυό  μας  είχαμε  σχηματίσει  ο  ένας  για  τον  άλλο. Η  οικειότητα  και  συμπάθεια  έδινε  τη  θέση  της  σε  κάτι  αμοιβαίο  και  πιο  βαθύ . Οι  δρόμοι  μας  ενώθηκαν  σε  ένα  πάθος  που  μας  συνεπήρε  και  καθόλου  δε  μετανιώσαμε  για  αυτό . Ζούσαμε  πια  τον  έρωτα  μας  κάτι  ολοδικό  μας  και κάτι  απίστευτα  δυνατά  φωλιασμένο  μέσα  μας . Το  πάθος  μας  . Αυτά  που  αισθανθήκαμε  και  ζήσαμε  ήταν  μοναδικά . Έγιναν  και  λάθη . Περάσαμε  και  κακοτοπιές  . Η  γλυκιά  ανάμνηση  μετά  από  7  χρόνια  μένει . Στο  πάθος  λοιπόν . Στον  έρωτα . Στη  ζωή .

Jamavous  12/5/2011

«non velat umbra diem «

Μαΐου 8, 2011

Σήμερα  παρουσιάζω  τις  άσχημες  μου  φωτογραφίες (δυστυχώς  δεν  έχω  ακόμη  ιδέα  από  φωτογραφία ) για  2  πολύ  όμορφες  ζωγραφιές  της  ομάδας  μαθημάτων  ζωγραφικής  του  στεκιού  μεταναστών . Φυσικά  πρόκειται  για  συλλογική  προσπάθεια  της  ομάδας.      Μου  ζήτησαν  να  μην  μπούν  ονόματα  άλλωστε  είναι  μια  καλή  συλλογική  κίνηση . Περάστε  από  το  στέκι  μεταναστών  για  να  τις  θαυμάσετε  ή  πατήστε  πάνω  καλά  για  να  δείτε ολόκληρη  τη  φωτογραφία  με  τις  λεπτομέρειες  της . Μπράβο  και  πάλι  στην  ομάδα  ζωγραφικής  και  τον  ευγενικό  εθελοντή  δάσκαλο  της .Ευχαριστώ  θερμά  που  μου  επέτρεψαν  να  τις  φιλοξενήσω  στο  μπλόγκ  μου  jamavous .

8  Μαίου  2011 .

Jamavous

υ.γ  ο  τίτλος  είναι  «τυχαίος»  .

άρνηση του χρέους τους .

Μαΐου 6, 2011

Παλιά  έλεγαν  ευημερούν  οι  αριθμοί  αλλά  υποφέρουν  οι  άνθρωποι . Σήμερα  οι  αριθμοί  παραπαίουν  και  οι  άνθρωποι  εξοντώνονται . Πολλοί  μιλούν  γράφουν  για  τη  παγκόσμια  οικονομική  κρίση  , για  την  υπερχρέωση  επιχειρήσεων  και  κρατών , για  τα  κακά  μνημόνια  και  τα  μέτρα .Εμείς  παρατηρούμε  πίσω  από  τη  σκόνη  που  σηκώνει  η  σφοδρή  σύγκρουση  Τιτάνων  και  Γιγάντων  κάτι  άλλο  και  δυστυχώς  χειρότερο . Η  αντίστροφη  μέτρηση  για  τον  κόσμο  μας  όπως  τον  ξέραμε   έχει  αρχίσει. Άλλοι  πίσω  από  όλα  αυτά  μπορεί  να  καταλήγουν  στο  συμπέρασμα  ότι  περνάμε  τις  τελευταίες  μέρες  του  καπιταλισμού  και  αυτό  θα  μπορούσε  φυσικά  να  είναι  καλό  για  όλους  μας.Όμως  δεν  είναι  έτσι . Ο  καπιταλισμός  είναι  ιδιαίτερα  ανθεκτικός  στις  κρίσεις  και  μάλλον  τον  ανανεώνουν . Οι  χώρες  όμως  και  οι  λαοί  που  υφίστανται  τις  συνέπειες  της  κρίσης  πατούν  σε  ένα  τεντωμένο  σκοινί . Η  πτώση  και  η  κατάρρευση  είναι  το  μόνο  σίγουρο  το  πότε  είναι  αυτό  που    αγνοούμε .

Για  λίγο  θα  αρχίσουμε  να  αναφερόμαστε  με  το   έγινε  στην  Ελλάδα  για  να  επεκταθούμε  στον  υπόλοιπο  πλανήτη  στη  συνέχεια . Κάποιοι  ρίχνουν  όλη  την  ευθύνη  στον  Κώστα  Καραμανλή  . Τα  κουτσομπολιά  δηλαδή  αναφέρονται  στα  προβλήματα  κατάθλιψης  και  οικογενειακών  προβλημάτων  στα  οποία  περιέπεσε  ο  πρώην  πρωθυπουργός  ο  οποίος  έχασε  τον  έλεγχο  στο  κόμμα  του  και  την  κυβέρνηση  του (Αρθρα  σχόλια  στην  εφημερίδα  Έθνος  μετά  τις  εκλογές ).

Εμείς  όμως  θα  εστιάσουμε  στη  συστημική  κατάσταση που  επικρατούσε  και  επικρατεί . Επί  της  πρώτης  διακυβέρνησης  του  ΠΑΣΟΚ  (1981-1989)  το    κράτος  των  πρασινοφρουρών  ,  τα  ρουσφέτια  επικράτησαν  σαν  ιδέα  και  σαν  πρακτική . Το  κράτος  χρεώθηκε  και  άλλο.(Αυτο  εννοεί  και  ομολογεί  ο Πάγκαλος  με  το  μαζί  τα  φάγαμε) . Η  δεξιά  ερχόμενη  στην  εξουσία  1990-1993  και  2004-2009  και  όλο   το  παρακράτος   της  πήρε  τη  ρεβάνς  της  με  το  να  ικανοποιήσει  το  διψασμένο  της  εκλογικό  σώμα .

Ο  ΑΣΕΠ  παρακάμφθηκε  και  άρχισαν  και  πάλι  εκατοντάδες  χιλιάδες  προσλήψεις  ως  έκτακτοι  ή  όπως  αλλιώς .

Η  κατάσταση  στις  ανεξάρτητες  αρχές  δεν  ήταν  καλύτερη .

Η  Εθνική  στατιστική  υπηρεσία  έγινε  γαλάζιο  παραμάγαζο  που  το  μόνο  για  το  οποίο  ενδιαφερόταν  ήταν  να  εξαπατά  τους  ευρωπαίους  και  όλο  τον  πλανήτη  . Για  την ΕΣΥΕ   όλα  πήγαιναν  πολύ  καλά  στην  ελλάδα .Οι  αριθμοί  ήταν  τέλειοι  και  όλοι  μίλαγαν  για  το  περίφημο  ελληνικό  θαύμα .Ω  ποια  απάτη ;

Η  Τράπεζα  της  Ελλάδος  επίσης  φέρει  σοβαρές  ευθύνες . Γνώριζε  για  τον  υπερβολικό  δανεισμό  της  χώρας  . Όμως  παρόλο  που  δεν  τον  απέκρυψε  δεν  έκανε  και  τίποτα  ιδιαίτερο  για  να  σταματήσει  μια  χώρα  που  οδεύει  γρήγορα  στον  γκρεμό .(Δεν  είπε  ψέμματα  άλλα  έλεγε  τη  μισή  αλήθεια  και  εξωράιζε  τα  πράγματα ). Και  όταν  η  οικονομία  δεν  πάει  καλά  δεν  είναι  δουλειά  του  χασάπη  της  γειτονιάς  να  εξηγήσει  στο  λαό  της  ελλάδος  ότι  κάτι  δεν  πάει  καλά . Είναι  δουλειά  και  υποχρέωση  της  τραπέζης  της  ελλάδος .Που  είναι  η  ανεξαρτησία  της ; (βλέπε  τι  έγραφαν  οι  εκθέσεις  του  διοικητή  της  τράπεζας  της  ελλάδος 2008-2010)

Οι  εξοπλιστικές  δαπάνες  ξέφυγαν  από  κάθε  έλεγχο . Ο  στρατός  και  οι  μεσάζοντες  των  εταιριών  φρόντισαν  να  αποκτήσει  η  ελλάδα  αμφιβόλου  ποιότητας  οπλικά  συστήματα  και  να  υπερχρεωθεί  το  κράτος  κατά  πολλά  δις  ευρώ . Και  όλα  αυτά  γιατί  δήθεν  «απειλούμαστε»  από  την  τουρκία .

Τα   Μ.Μ.Ε  δημοσιογράφοι  και  αναλυτές  απέκρυβαν  χρόνια  την  οικονομική  κατάσταση  της  χώρας .Εύλογα  δεν  καταλήγουμε  στο συμπέρασμα   ότι  τα    μ.μ.ε  διαπλέκονται  και  σήμερα  με  συμφέροντα  και  εταιρίες ;

Ότι  και  να  γράφουμε  στο  σημείο  που  είναι  η  χώρα  δεν  έχει  πια  σημασία  ο  καταλογισμός  ευθυνών . Βρισκόμαστε  στο  χείλος  του  γκρεμού  και  αυτό  που  οφείλουμε  να  κάνουμε  είναι  να  γλιτώσουμε  .Καταλήγουμε  όμως  εύλογα  στο  συμπέρασμα  ότι  το  ελληνικό  χρέος  είναι  ένα  παράνομο  χρέος .(βλέπε  Naomi  Klein) Όσοι  κατάλαβαν  κατάλαβαν. Δε  θα  πληρώσουμε  εμείς  τη  χασούρα  κράτους, τραπεζών, επιχειρήσεων  γιατί  να  μοιραστούμε  τα  χρέη  τους  αφού  ποτέ  δεν  μοιραστήκαμε  τα  κέρδη τους ;

Από  το  μπλόγκ  Jamavous

6/5/2011

https://jamavous.wordpress.com/