Κάπου σε κάποια κρυψώνα…

Κάπου  σε  κάποια  κρυψώνα .

 

Στη  φωτιά  ζεσταίνομαι  αλλά  πάντα  υπάρχει  ο  κίνδυνος  να  κάψω  τα  χέρια  μου. Γύρω  ο  κόσμος  μου  καταρρέει. Μέσα  σε  λίγες  ώρες  όλα  άλλαξαν  δραματικά. Βρισκόμουν  για  σύντομες  διακοπές  κάπου  στην  επαρχία  λίγο  απομονωμένος  κάτι  που  επιδίωξα .

Η  απομόνωση  συχνά  με  βοηθάει  και  με  ξεκουράζει . Είχα  αποφάσεις  να  πάρω  που  δε  γινόταν  άλλο  να  τις  αφήσω  σε  εκρεμμότητα.

Πάνω  στο  βουνό  κοίταγα  ολόγυρα  μια  μεγάλη  ολοπράσινη  περιοχή . Ο  ουρανός  μου  έδωσε  τη  ψευδαίσθηση  της  απόλυτης  ελευθερίας  αλλά  πάντως  στο  τέλος    χαλάρωσα.

Από  κάτω  ακούγεται  ένα  ρέμα  που  κυλάει .Ο  ήχος  με  κάνει  να  νοιώθω  κομμάτι  της  φύσης  που  με  περιβάλλει.

Η  νύχτα  πέφτει  και  η  ησυχία  απλώνεται .Κάτι  τελειώνει  αλλά  δεν  νομίζω  ότι  είναι  μόνο  μια  μέρα…

 

Jamavous    8.11.2011

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: