Η ανάγκη για λίγη αισιοδοξία .

Η  ανάγκη  για  λίγη  αισιοδοξία !

Ψάχνω  και  εγώ  όπως  και  φαντάζομαι  πολύς  κόσμος  λίγη  τόση  δα  αισιοδοξία . Όχι  ντέ  και  καλά  επειδή  οι  γιορτές  πλησιάζουν  . Αλλά  νομίζω  επειδή  το  γενικό  κλίμα  «βάρυνε»  απότομα  και  γίνονται  πολλά  και  τόσο  γρήγορα . Νομίζω  πρέπει  να  αφήσω  για  την  ώρα  την  ενασχόληση  με  την  επικαιρότητα  άλλωστε  γράφονται  τόσα  πολλά  και  από  πολλούς  που  νομίζω  λίγο  μπορώ  να  συμβάλλω .

Ψάχνω  κάτι  να  με  συγκινήσει . Δεν  αρκεί  άλλη  μια  περιγραφή . Ξέρουμε  πιά   τι  περίπου  συμβαίνει  στον  κόσμο  μας .

Περπάταγα  για  κάποιες  υποχρεώσεις  μου  στο  κέντρο  της  αθήνας  με  την  περιέργεια  να  δώ  και  κάτι  άλλο .Περίμενα  στη  στάση  του  τρόλευ ώσπου  βλέπω  έναν  πατέρα  που  κράταγε  ένα  παιδάκι .Δεν  με  ξένισε  η  εικόνα . Δυστυχώς  όμως  το  παιδάκι  ζητιάνευε  και  ο  πατέρας  το  πρόσεχε  ευτυχώς  αλλά  όχι  σαν  παιδί  του  αλλά  σαν  τη  χρυσοφόρα  «επιχείρηση»  του.Κάθεσαι  λίγο  και  σκέφτεσαι  θα  βοηθούσε  αν  βοήθαγα  με  ένα  ποσό μικρό ; Σκέφτεσαι  γιατί  το  παιδί  δεν  είναι  στο  σχολείο   του  ; Σκέφτεσαι  γιατί  κανείς  , μια  δημόσια  υπηρεσία, δεν  ενδιαφέρεται  για  μια   οικογένεια  που  δεν  στέλνει  το  παιδί  της  στο  σχολείο ;

Δεν  είναι  η  πρώτη  φορά  . Άλλες  φορές  μπορεί  κάποιος  να  συναντήσει  μια  μητέρα  με  το  μωρό  της  πεσμένη  κάτω  στο  πεζοδρόμιο   που  προσπαθεί  να  σε  συγκινήσει  τόσο για  να  ανοίξεις  λίγο  το πορτοφόλι  σου. Μερικοί  φορούν  αθλιέστατα  ρούχα , άλλοι  αφήνουν  να  φαινονται  πληγές  για  να  έχει  αποδείξεις   κάποιος   να  μη  μπορείς  να  τον   αμφισβητήσεις.Ας  αφήσω  το  θέμα  της  ζητιανιάς , πάντα  υπήρχε  δυστυχώς . Τα  μικρά  παιδιά  όμως  δεν  πρέπει  να  προστατεύονται  ;

Παλιότερα  είχαν  γίνει συνήθεια  τα  παιδιά  των  φαναριών τώρα  βλέπεις  μετανάστες  να  θέλουν  να  σου  πλύνουν   το  τζάμι  , το  μπαρμπρίζ  του  αυτοκινήτου . Συγκινήθηκε  το  ελληνικό  κράτος  έγινε  θέμα  το  φαινόμενο  στις  πανελλήνιες  εξετάσεις  κάποτε .Τα  παιδιά  συνέχισαν  να  είναι  στους  δρόμους , να  αγοράζονται  και  να  πουλιούνται  από  οικογένειες  σε  κυκλώματα . Λες  τί  οικογένειες  είναι  αυτές  που  πουλούν  τα  παιδιά  τους ; Ακούγεται  πώς  είναι  σπάνιο  φαινόμενο , ίσως  είναι , αλλά  συμβαίνει . Ποιός  θα  ασχοληθεί  όχι  ως  τιμωρός  αλλά  δείχνοντας  κάποιο  ενδιαφέρον  για  αυτόν  τον  κόσμο  που  βρίσκεται  στα  όρια  της  εξαθλίωσης ; Οι  κοινωνικές  υπηρεσίες  δεν  μπορούν  να  ασχοληθούν  ; Παραμένουν  αγκυλωμένες  στη  γραφειοκρατία  τους . Θα  κάνει  κανείς  κάτι  για  τα  παιδιά; Υπάρχουν  βέβαια  μη  κυβερνητικές  οργανώσεις  που  κάνουν  σοβαρή  δουλειά . Γιατί  όμως  οι  κρατικοί  μηχανισμοί  να  είναι  τόσο  αδιάφοροι  και  μη  συνεργάσιμοι  όπως  και  χωρίς  αξιόλογους  πόρους  ;

Πολλοί  υποστηρίζουν  ότι  δίκαια  τις  αδυναμίες  του  ελληνικού  κράτους  θα  αναπληρώσουν  είτε  η  κινητοποίηση  των  ίδιων  των  πολιτών  είτε  η  ιδιωτική  πρωτοβουλία  με  τις  διάφορες  μη  κυβερνητικές  ή  φιλανθρωπικές  ορεγανώσεις  ή  τέλος  το   αίσθημα  αλληλεγγύης  μέσα  στην  κοινότητα , γειτονιά , χωριό , πόλη.

Υπάρχουν  πάρα  πολύ  άνθρωποι  που  προσφέρουν  χρόνο, ενέργεια , χρήματα , ότι  μπορούν  από  τρόφιμα  μέχρι  ρούχα . Έχουν  ήδη  δημιουργηθεί  και  συνεχώς  δημιουργούνται  δομές  αλληλεγγύης , αλληλεγγυου  και   εναλλακτικού  εμπορίου .

Δεν  ξέρω  τι  είναι  καλύτερο  . Ένα  ισχυρό  δυναμικό  κράτος  που  προβλέπει  και  προσφέρει  στους  πολίτες  τις  βασικές  ανάγκες  του ; Δηλαδή  ένα  πιάτο  φαί , υγεία  με  καλούς  γιατρούς  και  για  όλους , εκπαίδευση  για  όλους  ; Ή  καλύτερα  μια  οικονομία  που  να  προσφέρει  στους  καλούς  καιρούς  μια  αξιοπρεπή  ζωή  , ένα  σπίτι  και  ένα  αυτοκίνητο  με  μια  οικογένεια  που  να  τα  έχει  όλα . Αλλά  στους  δικούς  μας  τους  χαλεπούς  καιρούς  της  κρίσης  να  δημιουργεί  άνεργους  , άστεγους ζητιάνους , εξαθλιωμένους  άπορους  ;

Δεν  έχω  δώσει  ακόμα  απάντηση  σε  αυτά  τα  ερωτήματα  .

 

Jamavous    7/12/2011

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Η ανάγκη για λίγη αισιοδοξία .”

  1. jamavous Says:

    Σαφώς υποννοώ ότι πέρα από τις αποτυχίες της σοβιετικής ένωσης πού ήταν πάρα πολλές , σε κάποιους βασικούς τομείς πρόσφερε πραγματικά πολλά στους πολίτες της.Στέγη, διατροφή , υγεία, εκπαίδευση .

    jamavous

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: