Archive for Ιουνίου 2017

Ουρανός στον κόλπο Μεσσαράς .

Ιουνίου 26, 2017

IMG_5757

Nέες ασκήσεις Η.Π.Α με Ν.Κορέα-Ιαπωνία αναδημοσίευση από Ριζοσπάστη .

Ιουνίου 21, 2017
Νέες ασκήσεις ΗΠΑ με Ν. Κορέα – Ιαπωνία

ΣΕΟΥΛ – ΤΟΚΙΟ.–

Δύο βομβαρδιστικά αεροπλάνα, τύπου «B-1B strategic», συμμετείχαν χτες σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις των ΗΠΑ με δυνάμεις της Πολεμικής Αεροπορίας της Ιαπωνίας αλλά και της Νότιας Κορέας, πάνω από την Ανατολική Κινεζική Θάλασσα (ανατολικά της Κορεατικής Χερσονήσου).

Σε ανακοίνωσή τους, οι δυνάμεις του στόλου του Ειρηνικού Ωκεανού του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού σημειώνουν ότι αυτές οι πτήσεις «επιδεικνύουν την αλληλεγγύη μεταξύ της Ιαπωνίας, της Δημοκρατίας της Κορέας και των ΗΠΑ να υπερασπιστούν η μία την άλλη ενάντια στις προκλητικές και αποσταθεροποιητικές ενέργειες στην περιοχή του Ειρηνικού».

Τους τελευταίους μήνες, η Ουάσιγκτον ενισχύει την παρουσία της στην περιοχή, αξιοποιώντας τις εντάσεις στην Κορεατική Χερσόνησο αλλά με την προσοχή της στραμμένη στις ισορροπίες σε όλη την περιφέρεια, όπου και νοτιότερα (βλ. Νότια Κινεζική Θάλασσα) μεγαλώνει η συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων και φουντώνουν οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί.

Στο μεταξύ, χτες, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, αξιοποιώντας το θάνατο του Αμερικανού φοιτητή Οτο Γουόρμπιερ, έσπευσε να διαμηνύσει την αποφασιστικότητά του «να εμποδίσει αθώοι να αντιμετωπίζουν τέτοιες τραγωδίες στα χέρια καθεστώτος που δε σέβεται το κράτος δικαίου ούτε την πιο στοιχειώδη αξιοπρέπεια». Ο Γουόρμπιερ κατέληξε χτες, ενώ στις 13 Ιούνη είχε επαναπατριστεί από τη ΛΔ Κορέας, όπου κρατούνταν με κατηγορίες για κατασκοπεία. Η Ουάσιγκτον συνδέει το θάνατό του με τις συνθήκες κράτησής του στη ΛΔ Κορέας.

46ο συνέδριο ερευνητικών ευρωπαικών βιβλιοθηκών στην Πάτρα 5-7 Ιουλίου αναδημοσίευση από εφημερίδα Πελοπόννησος .

Ιουνίου 21, 2017

Πάτρα: Εκπρόσωποι 400 ερευνητικών βιβλιοθηκών σε διεθνές συνέδριο τον Ιούλιο

Η Πάτρα επιλέχτηκε για ένα πολύ σπουδαίο πνευματικό-επιστημονικό γεγονος. Πρόκειται για το 46ο συνέδριο των Ευρωπαϊκών Ερευνητικών Βιβλιοθηκών LIBER 2017 που θα γίνει, από τις 5 έως τις 7 Ιουλίου, ενώ οι προσυνεδριακές συναντήσεις, εκδηλώσεις και σεμινάρια ξεκινούν την Κυριακή 2 Ιουλίου.
Θέμα του συνεδρίου είναι η δημιουργία και διάχυση της γνώσης στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή.
Την ευθύνη της διοργάνωσης έχει αναλάβει η Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησης του Πανεπιστημίου Πατρών και η 46η έκδοση του συνεδρίου αποτελεί την πρώτη φορά που διοργανώνεται στην Ελλάδα και στη νοτιοανατολική Ευρώπη.
To LIBER (Ligue des Bibliotheques Europeennes de Recherche – Association of European Research Libraries) είναι το μεγαλύτερο δίκτυο των ευρωπαϊκών βιβλιοθηκών, ιδρύθηκε το 1971 και αυτή τη στιγμή συμμετέχουν ως μέλη περισσότερες από 400 βιβλιοθήκες, από 40 περίπου χώρες.
Ο χώρος διεξαγωγής του Συνεδρίου είναι το Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών.
Το συνέδριο θα ανοίξει με ομιλία του διευθυντή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος Φίλιππου Τσιμπόγλου και θα κλείσει με ομιλία της κυρίας Julia Reda, μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με το Κόμμα Πειρατών Γερμανίας (Piratenpartei Deutschland). Στο υπόλοιπο πρόγραμμα, περισσότεροι από 300 σύνεδροι θα ανταλλάξουν εμπειρίες και γνώσεις, ενώ θα παρουσιαστούν επίσημα οι στρατηγικές επιλογές του LIBER για την ανάπτυξη των ευρωπαϊκών ερευνητικών βιβλιοθηκών στο διάστημα 2018-2022.
Η γλώσσα διεξαγωγής των παρουσιάσεων είναι τα Αγγλικά.

 

Πηγή Εφημερίδα Πελοπόννησος Πάτρα

Ο Καρλ Μάρξ φοιτητής ένα βράδυ στη φυλακή .Κείμενο των Μαρία Ρηγούτσου/Κρίστοφ Ντρίσεν αναδημοσίευση από Βόρια .

Ιουνίου 21, 2017

Ο ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΣΤΗΝ ΨΕΙΡΟΥ

 

Το μουσείο του Πανεπιστημίου της Βόννης παρουσιάζει έγγραφα από την περίοδο που ο μεγάλος Γερμανός φιλόσοφος σπούδαζε στη γερμανική πόλη

 

Σκληρό και πιο χοντρό από το σημερινό χαρτί είναι το έγγραφο του αποφυλακιστηρίου του φοιτητή Καρλ Μαρξ. Το έγγραφο χρονολογείται από το 1836 και ο κατοπινός φιλόσοφος ήταν τότε μόλις 18 χρόνων. Η βεβαίωση είναι ένα από τα πολλά έγγραφα από την περίοδο των σπουδών του Καρλ Μαρξ στη Βόννη, τα οποία εκτίθενται τώρα στο μουσείο του πανεπιστημίου που εγκαινιάστηκε πριν από τέσσερα χρόνια.

 

Ολοένα και περισσότεροι τουρίστες το επισκέπτονται, ανάμεσά τους πολλοί Κινέζοι. Χαμογελούν πάντα όταν ο διευθυντής του αρχείου Τόμας Μπέκερ διαβάζει τις παρατηρήσεις στο πίσω μέρος της σελίδας: «Αναφορικά με τη διαγωγή του θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι εξαιτίας διατάραξης της νυχτερινής ησυχίας και μέθης του επιβλήθηκε ποινή κράτησης μιας ημέρας. Κατά τα λοιπά, όσον αφορά οικονομικούς ή ηθικούς λόγους δεν υπάρχουν σχετικές αναφορές. Αργότερα κατατέθηκε μήνυση εναντίον του για παράνομη οπλοκατοχή στην Κολωνία. Οι έρευνες συνεχίζονται».

 

Ο Καρλ Μαρξ κρατήθηκε τη νύχτα της 16ης προς τη 17η Ιουνίου 1836 σε ένα ειδικό κελί όπου κρατούνταν φοιτητές. Την εποχή εκείνη δεν ήταν ασυνήθιστη η προσωρινή κράτηση των φοιτητών. «Για τους φοιτητές ήταν ένα είδος επίδειξης θάρρους» εξηγεί ο Τόμας Μπέκερ.

Η εξαιρετικά λιτή φυλακή βρισκόταν σε ένα πύργο στα τείχη της πόλης, ωστόσο η παραμονή εκεί δεν ήταν και τόσο δυσάρεστη. Τις περισσότερες φορές το κελί ήταν γεμάτο φοιτητές, οι οποίοι είχαν το δικαίωμα να παραγγείλουν φαγητό και μπύρα, έπαιζαν χαρτιά και τραγουδούσαν.

 

Επιμελής και προσεκτικός φοιτητής

 

Κι επειδή ο σύρτης της πόρτας του κελιού είχε χαλάσει, όταν είχε καλό καιρό οι κρατούμενοι το έσκαγαν για λίγο και έκαναν κανένα μπανάκι στα καθαρά τότε νερά του Ρήνου. Εκτός αυτού ο φύλακας που έπρεπε να τους προσέχει, άφηνε στο «πόδι» του την κόρη του που είχε μεγάλη καρδιά και κατανόηση για τους νεαρούς φοιτητές.

 

Ανάμεσα στα έγγραφα που εκτίθενται είναι και ένα χαρτί που αφορά στην εγγραφή του. Αριστερά είναι καταγεγραμμένα τα μαθήματα που θα παρακολουθούσε, ακόμα μια σημείωση από το ταμείο του πανεπιστημίου για μια ληξιπρόθεσμη οφειλή και δεξιά παρατηρήσεις ενός καθηγητή σχετικά με την αξιολόγηση του φοιτητή. Ο καθηγητής Άουγκουστ Βίλχελμ Σλέγκελ (1767 – 1845) κάνει λόγο «για έναν επιμελή και προσεκτικό φοιτητή», μια ωστόσο στάνταρ έκφραση της εποχής.

 

Ο Μάρξ την εποχή εκείνη σπούδαζε νομικά, ωστόσο παρακολουθούσε και μαθήματα αρχαιολογίας, ζωολογίας και ορυκτολογίας. «Τα πρώτα εξάμηνα όμως κυρίως διασκέδαζε», δηλώνει ο Τόμας Μπέκερ, «ήταν όμως φυσιολογικό». Αργότερα, όταν μετά από ένα χρόνο άλλαξε πανεπιστήμιο και πήγε στο Βερολίνο άρχισε να σπουδάζει σοβαρά, τότε όμως φιλοσοφία.

 

Κρίστοφ Ντρίσεν / Μαρία Ρηγούτσου

Πηγή: Deutsche Welle

 

Πηγή: https://www.voria.gr/article/o-karl-marx-ena-vradi-stin-psirou

Κείμενο του Γιάννη Διαμαντή για τον Καζαντζάκη δικηγόρο ,αναδημοσίευση .

Ιουνίου 21, 2017

Για την ζωή και το έργο του Νίκου Καζαντζάκη έχουν γραφεί χιλιάδες σελίδες βιβλίων, άρθρων και κριτικών δοκιμίων. Έχει υποστεί ενδελεχή επεξεργασία και ανάλυση ολόκληρη η δημιουργία του, τόσο ως λογοτέχνη, όσο και ως φιλοσοφικού στοχαστή. Και φέτος που η χρονιά έχει αφιερωθεί στον Μεγάλο Κρητικό για τα 60 χρόνια από το θάνατό του, έχουν δημοσιευθεί πολλά άρθρα και έχουν γίνει πολλές εκδηλώσεις για την ανάδειξη του έργου του και την ενημέρωση ιδίως των νεοτέρων γενεών.

Πολλοί όμως αγνοούν μια άλλη πτυχή της ζωής του. Πρόκειται για την ιδιότητά του ως νομικού. Αφού τελείωσε με άριστα το Γαλλικό Κολλέγιο του Τιμίου Σταυρού των Φραγκισκανών στη Νάξο, κατά την περίοδο 1897-1899, καθώς και το Γυμνάσιο του Ηρακλείου το 1901 – και αυτό με άριστα – εγγράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1902. Πήρε το πτυχίο του με άριστα το 1906. Πρύτανης τότε ήταν ο πατέρας της ελληνικής λαογραφίας καθηγητής Νικόλαος Πολίτης και Γραμματέας ο Κωστής Παλαμάς.

Στη κατάκτηση της επιστήμης του Δικαίου τον ώθησε το άμεσο οικογενειακό του περιβάλλον. Ο καθηγητής και μετέπειτα «συναθλητής» του στη μετάφραση των Ομηρικών Επών Ιωάννης Κακριδής, μας πληροφορεί ότι ο πατέρας του Νίκου Καζαντζάκη του είχε μηνύσει: «αν πάρεις το δίπλωμά σου με άριστα θα σου δώσω να ζήσεις ένα χρόνο ακόμα όπου και όπως θέλεις· αν όχι, δεν θέλω να σε ξέρω για παιδί μου». Όταν το πήρε πράγματι με άριστα, το γιόρτασε όχι μόνο η Κρητική παροικία της Αθήνας αλλά και οι καθηγητές του και ιδιαίτερα ο Στρέιτ που τον αγαπούσε διαπιστώνοντας το ενδιαφέρον του για το διεθνές δίκαιο.

Το 1908 παρακολουθεί μαθήματα στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου στο Παρίσι. Αφοσιώνεται στην διδασκαλία του Μπερξόν, του φιλοσόφου που θα ασκήσει σημαντική επίδραση στις φιλοσοφικές του πεποιθήσεις. Το 1909 ολοκληρώνει την διατριβή του με τον τίτλο «Ο Φρειδερίκος Νίτσε εν τη φιλοσοφία του Δικαίου και της Πολιτείας».

Στο τέλος του ιδίου χρόνου επιστρέφει στο Ηράκλειο όπου εκδίδεται το βιβλίο με την παραπάνω διδακτορική διατριβή του. Ο σκοπός της εργασίας του αυτής δεν είναι εκ των προτέρων υμνητικός για τον Νίτσε. Το υλικό της μπαίνει κάτω από κριτήρια αντικειμενικής θεώρησης και σοβαρού κριτικού ελέγχου.

Η ενασχόλησή του με τις νομικές σπουδές, με ευσυνειδησία και προσήλωση, δεν τον εμποδίζει να ασχολείται και με το λογοτεχνικό του έργο. Έτσι το 1906 δημοσιεύεται το πρώτο βιβλίο του με τίτλο «Όφις και Κρίνο» με το ψευδώνυμο Κάρμα Νιρβαμή. Ο Παλαμάς έγραψε ενθουσιαστικές κριτικές για τον «άγνωστο αλλά ταλαντούχο» συγγραφέα. Το ρομάντσο αυτό ήταν αφιερωμένο «στην Τοτώ μου» την μετέπειτα γυναίκα του Γαλάτεια Αλεξίου.

Όταν επέστρεψε στο Ηράκλειο το 1909, έφερε μαζί του εκτός από την προαναφερθείσα διατριβή του και τα χειρόγραφα του «Πρωτομάστορα».

Ο Καζαντζάκης ήταν ελεύθερος από δεσμεύσεις και καταναγκασμούς. Απέφυγε να ασχοληθεί με την πρακτική εφαρμογή του Δικαίου. Η λειτουργία του δικηγορικού επαγγέλματος για βιοπορισμό δεν τον απασχόλησε ποτέ. Ευτυχώς, διότι οι ανάγκες της βιοπάλης και η σκληρή καθημερινότητα θα τον απέτρεπαν από την μεγάλη δημιουργία για την οποία είχε και την ικανότητα, αλλά και το μεγάλο τάλαντο. Απέφευγε την τύρβη και την περιδίνηση του επαγγέλματος που θα τον απορροφούσε μέχρις εξοντώσεως.

Ο Πρεβελάκης που τον γνώριζε περισσότερο από κάθε άλλον, λέει γι` αυτόν: «Όπως ο Γκαίτε όταν πορεύεται για την Ιταλία, το ίδιο και ο Καζαντζάκης βγαίνει στο κυνήγι του πεπρωμένου του πάνω στις στράτες της ξενιτιάς. Είναι ποιητής, είναι προφήτης;» Μετέφερε το όνομα της πατρίδας του στην οικουμένη, αφού τα έργα του μεταφράστηκαν σε όλες τις γνωστές γλώσσες του κόσμου. Ανύψωσε τον νεοελληνικό πολιτισμό στην παγκόσμια σκηνή.

Πώς όμως έχασε το Νόμπελ; Το θέμα αυτό θα μας απασχολήσει σε προσεχές σημείωμα.

Πηγές

1) Πέτρος Μαρκάκης, περιοδικό «Καινούργια Εποχή» 1959

2) Θανάσης Παπαθανασόπουλος, Ν. Εστία 1977

Από τον Γιάννη Διαμαντή

 

Tου Αδόλφου τα εγγόνια από τους Υπεραστικούς για να μην ξεχνάμε τι έγινε κάποτε .

Ιουνίου 11, 2017

Αναμνήσεις από το καλοκαίρι του 1986.

Ιουνίου 10, 2017

Αναμνήσεις  από  το  καλοκαίρι  του  1986 .

Είναι  αρχές  αυγούστου  του  1986  .Έχουμε  πάρει  το  λεωφορείο  του  κ.τ.ε.λ  από  τον  σταθμό  της  Ακαδημίας  Πλάτωνος  για  Πάτρα .Είμαι  εγώ , ο  αδερφός  μου  λίγο  μικρότερος  μου και  οι  δύο  γονείς μου .Φτάνουμε  στην  Πάτρα  στο  λιμάνι .Σήμερα  κάπου  εκεί  κοντά  ανάμεσα  στο  σταθμό  του  Ο.Σ.Ε  και   στο  λιμάνι  υπάρχει  ένα  ηλιακό  ρολόι .Έχουμε  μπεί  στο  καράβι  που  κάνει  τη  διαδρομή  Πάτρα- Σάμη .

Η  θάλασσα  του  Ιονίου  καταπληκτική  .Έχει  υγρασία  που  φέρνει  ο   βοριάς   που  κατεβαίνει  από  την  Δαλματία  .Φτάνουμε  στη  Σάμη  της  Κεφαλονιάς  .Παίρνουμε  το  λεωφορείο  για  το   χωριό  μας  τα  μικροσκοπικά  Μπεκατωράτα  ένα  χωριουδάκι  μόνο  10  κατοίκων  .Οι  διακοπές  αυτές  μου  δημιούργησαν  αναμνήσεις  λίγες  μεν  αλλά  θυμάμαι  κάποιες  εικόνες  και  καταστάσεις έντονα .

Το  χωριό  μικρό  μεν  αλλά  με   πολλά  παιδιά  που  παίζαμε  και  τρέχαμε  όλα  μαζί  στο  πευκόδασος   που  φτάνει  στα   Αντυπάτα .Θυμάμαι  τα  ψηλά  πεύκα  και  περπατούσαμε  με  ίσκιο  την  περισσότερη  ώρα  πάνω  σε  πευκοβελόνες .Τα  ξύλα  είχαν  πάρει  τη  θέση  των  όπλων  και  τα  κουκουνάρια  των  χειροβομβίδων .Φωνάζαμε   και  αρπαζόμασταν  στα  χέρια  με  ή  χωρίς  αφορμή .

Το  καλοκαίρι  του  1986  θέλαμε  νομίζω  τα  παιδιά  να  ξεδώσουμε  από  τις  περίεργες  απαγορεύσεις  και  φόβους  των  γονιών  μας  που  καλά  καλά  δεν  ξέραμε  τι  είναι  η  ραδιενέργεια  αλλά  όλοι  πιστεύαμε  είναι  κάτι  πολύ  κακό. Δεν  είχαν  περάσει  πολλοί  μήνες  από  το  σοκ   του  Τσερνόμπιλ  .Τα  παιδιά  θέλαμε  μόνο  να  παίξουμε .Και  για  αυτό  παίζαμε . Με  ένα  αυτοκινητάκι  ενός  φίλου  του   μπαμπά   εμείς  και  δυο  άλλα  παιδιά  πήγαμε  κατεβαίνοντας  ένα  απότομο  δρόμο  για  την  παραλία  του  Μύρτου .  Στο  Μύρτος  συχνά  έχει  πολλά  κύματα  που  σε   παίρνουν  από  τη  θάλασσα  και  σε  πετάνε  στην  ακτή .Η   αμμουδιά  από  μικροσκοπικό  χαλικάκι  μας  τρέλαινε  εμάς   τα   παιδιά  που   για   ώρες   χτίζαμε   κάστρα  και   πολιτείες .

Η  θάλασσα  στο  μύρτος  έχει  μια  περίεργη  αίσθηση. Όπως  κολυμπάς  και  αλλάζεις   θέση  από  αλλού   έρχεται  από   κάτω  σου  προς  τα  πάνω   μιά   ζεστό  ρεύμα  νερού   και   μιά  κρύου  νερού . Αυτό  το  σπάνιο  γεγονός   δεν  το   έχω   νιώσει   ποτέ   σε   άλλη   παραλία   κολυμπώντας .

Στην  κεφαλονιά  κάτι  χαρακτηριστικό  είναι  οι  συχνοί  σεισμοί   που  τους  καταλαβαίνεις  κάθε  βδομάδα  και  άλλος  σεισμός . Πάει  η   ψυχή   σου  λίγο  στη  κούλουρι  .Χάνεις  το  έδαφος   κάτω   από   τα   πόδια  σου    αλλά  συνέρχεσαι  γρήγορα .

Είπαμε  πολλά  μπάνια  και  παιχνίδια  αλλά   έχουμε  και  κοινωνικές  υποχρεώσεις. Βαπτιζόταν  το  παιδί  ενός   συγγενούς  μας  ,κάποιο  μακρινό  δεύτερο  ξαδερφάκι .Στην   εκκλησία  μια   χαρακτηριστική  μικρή  εκκλησία  του  ιονίου .Αυτή  η  βάπτιση  δεν  θα   ήταν  άξια  λόγου  αν  δεν  συνέβαινε  ένα  περίεργο  για   μένα   ένα  μπόμπιρα  γεγονός .Δεν  ξέρω   αν   είναι   έθιμο  στο   νησί  ή   από   τη   χαρά   του  ο  πατέρας  ή  ο  νονός  μάζεψε  όλα  τα   παιδάκια  και  τους  πέταξε  αμερικανικά  χαρτονομίσματα   του  ενός  δολαρίου .Πέταξε   πολλά  μάλλον   εσκεμμένα   ώστε  κάθε   παιδί  να  πιάσει   από  ένα  και  κανένα   να  μη  μείνει  παραπονεμένο .

 

Όπως   ήταν  φυσικό  έπιασα  και   εγώ   ένα   και   ο   αδερφός   μου  άλλο   ένα  .Περίεργη  αίσθηση   να   πετάει  κάποιος  λεφτά  στον   αέρα  και  να   πιάσεις  ένα !

Μια  άλλη  μέρα  μαζευτήκαμε  στο  σπίτι  ενός  παιδιού  του  χωριού .Είχε  μεγάλο  κήπο  γεμάτο  πολλά   λουλούδια  διαφορετικών  χρωμάτων  και  το   εργαστήριο   του  πατέρα   του   παιδιού  γεμάτο   εργαλεία  και   άδεια   πλαστικά   δοχεία.

Τι   είναι   η    φαντασία   των   παιδιών   ; Πήραμε   εργαλεία  και  άδεια   πλαστικά  δοχεία   τα   οποία  γεμίσαμε  με  νερό   και   ρίξαμε   μέσα  λουλούδια .Σιγά  σιγά   παρατηρήσαμε  ότι  τα   λουλούδια   άφηναν   το   χρώμα   τους   στα   δοχεία.  Κάτι  το   οποίο   μας   έκανε  να   αρχίσουμε   τους    πειραματισμούς  και   να   βάφουμε  τα   πάντα  γύρω .Ελπίζω   πάντως  να   μην   κάναμε   ζημιές   στο   εργαστήριο   του  φίλου  μας .

Κάπως   έτσι  περνάνε  οι  μέρες  και  τελειώνει   άλλο   ένα  καλοκαίρι . Τι   όμορφα  παιδικά  χρόνια ;

 

Κώστας  Μπεκατώρος    10/6/2017

 

 

 

 

*Ευχαριστούμε  φίλε  Κώστα  για  το  κείμενο  σου  μετά  από  καιρό! Μια  φιλική  συμβουλή  πρόσεξε  τα  σημεία  στίξης  και  τις  περιόδους  σου ,  μικρές  προτάσεις  καλύτερα , ευχαριστούμε  με  χαρά  θα  περιμένουμε  το  επόμενο  σου  κείμενο .

Ο συντάκτης   jamavous.

30/6/2017