Posts Tagged ‘ιστορία’

Ειρήνη στο Αιγαίο ,ειρήνη σε όλο τον πλανήτη .

Ιουνίου 18, 2018

Ειρήνη στο Αιγαίο , ειρήνη σε όλον τον πλανήτη . Πόλεμος το χειρότερο δεινό στον κόσμο.

 

Όσοι συχνά μελετούν την ιστορία διαπιστώνουν συχνά ότι στο παρελθόν έγιναν μια σειρά

από λάθη από τουλάχιστον δύο ή περισσότερα   κράτη   που τα οδήγησαν σε πόλεμο μεταξύ

τους .

Λάθος 1ο . Η ψευδαίσθηση ότι οι χώρες αυτές έχουν κάτι να κερδίσουν . Έστω και μια ζωή

να χαθεί δεν κερδίζει κανείς !! Όσοι λένε δεν  θα  χαθούν  πολλές ζωές μόνο ελπίζουν πώς δεν

θα  χαθούν   οι ίδιοι αλλά κάποιοι άλλοι.

Λάθος 2ο . Οι απώλειες θα είναι πολύ μικρές . Όσοι το πιστεύουν αυτό να τους θυμίσουμε

ότι ο Περικλής στον Πελοποννησιακό πόλεμο ξεκίναγε για έναν πόλεμο , σύντομο περίπατο

τόσο σύντομο που τελικά κράτησε 30 χρόνια !!

Ένα πιό πρόσφατο παράδειγμα ο πόλεμος Περσίας – Ιράκ .Τελικά κράτησε 8 χρόνια . Οι

απώλειες σε έμψυχο και άψυχο δυναμικό ανυπολόγιστες . Να θυμίσουμε επίσης ότι

φορτώθηκαν η κάθε μια χώρα και από 500δις$ δημόσιο χρέος που δεν θα αποπληρωθεί

ποτέ . Μπράβο Σαντάμ !! Μπράβο Χομεϊνί !! .

Λάθος 3ο . Εμείς είμαστε καλύτεροι , πιο έξυπνοι , πιό δυνατοί από τους απέναντι .Είστε

τόσο σίγουροι ; Στην εποχή μετά τη βιομηχανική επανάσταση αλλά και στην πρόσφατη

επανάσταση της πληροφορίας ένας πόλεμος γίνεται πιο εύκολος από ποτέ και τα θύματα

αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο . Ο πόλεμος στο Κουβέιτ ή την Γιουγκοσλαβία

απέδειξαν ότι κερδίζει όχι ο πίο θαραλλέος αλλά μονάχα όποιος διαθέτει τα καλύτερα άρα και

και τα ακριβότερα όπλα. Επίσης και τους καλύτερα εκπαιδευμένους σε αυτά .

Λάθος 4ο Η γνώση κατά πόσο ισχύουν όλα τα παραπάνω διαπιστώνεται αποκτιέται

μόνο αφού

σκοτωθεί κάποιος ή κάποια . Δηλαδή έχουν πατηθεί οι σκανδάλες των όπλων . Μέχρι τότε η

φαντασία που οργιάζει είναι πολύ μικρό κακό .Το πρόβλημα αρχίζει αν πέσουν οι πρώτες

μπαλωθιές που λένε και στην Κρήτη !!

Λάθος 5ο Μιά μπλόφα στο πόκερ στοιχίζει μόνο πολλά ή λίγα χρήματα . Στον πόλεμο

όμως δεν στοιχίζει μόνο χρήματα και ο νοών νοείτω !

Υπάρχει κίνδυνος σήμερα δυό χώρες σύμμαχοι και μέλη του ΝΑΤΟ να εμπλακούν σε έναν

πόλεμο;

Πράγματι δεν έχει ξαναγίνει δεν μπορούμε ποτέ όμως να αποκλείσουμε ένας παλιός σύμμαχος να μεταβάλει τη θέση του και να γίνει εχθρός .

Να  θυμίσουμε  όμως  και  την  περίπτωση  του  πολέμου  των  Φώκλαντς  .Η  Αργεντινή  ναι  μεν  δεν  ήταν  στο  ΝΑΤΟ  αλλά  και  οι  δύο  χώρες  η  αγγλία  η  δεύτερη  ήταν  σύμμαχες  των  Η.Π.Α . Το  ότι  ήταν  σύμμαχες  έστω  έμμεσα  δεν  εμπόδισε  να  σκοτωθούν  μερικές  εκατοντάδες  άνθρωποι  οπλίτες  και  πολίτες .Αφού  ήταν  συμμαχικές  χώρες  γιατί  έγινε  όμως  ο  πόλεμος ;

Στα σχέδια επί χάρτου αλλά και στα πολεμικά παιχνίδια , ηλεκτρονικά ή μη ποτέ πάντως

δεν αποκλείται αυτό σαν μια πιθανότητα .

Η Ιταλία για παράδειγμα στον ά παγκόσμιο πόλεμο ήταν σύμμαχος της Αντάντ αλλά στον

β΄ παγκόσμιο πόλεμο ήταν σύμμαχος της ναζιστικής Γερμανίας ;

Οι συμμαχίες αν και όχι τόσο συχνά πάντα μπορεί να αλλάξουν .

Πρώην ερωτικοί σύντροφοι είναι απίθανο να εξελιχθούν σε ανθρώπους που δεν θέλουν να

δούν ό ένας την άλλη ; Τα διαζύγια δεν είναι λίγα στην εποχή μας . Ένα άλλο παράδειγμα .

12.57 19/6/2018

Θα έγραφα πολλά ακόμη αλλά κουράστηκα

για αυτό για την συνέχεια αν θέλουν να μάθουν

τί πρόκειται να γίνει

σας παραπέμπω

στο Επίμετρο του βιβλίου

Θεωρία του Πολέμου του Παναγιώτη

Κονδύλη

Εκδόσεις Θεμέλιο .

 

X.Θ

 

H κλοπή ενός ελληνικού ονόματος και η απουσία λογικής .

Φεβρουαρίου 5, 2018

Η κλοπή ενός ελληνικού ονόματος και η απουσία λογικής .

Δυστυχώς οι Σκοπιανοί μας έκλεψαν ένα ιστορικό ελληνικό όνομα και το κατοχύρωσαν με την αναγνώριση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας το 1949 με την αναγνώριση της από όλο τον πλανήτη και την ίδια την Ελλάδα .

Ενώ έχουμε δίκιο ιστορικά και γεωγραφικά κανείς δεν δίνει σημασία στο ποιοι στην πραγματικότητα ήταν οι Μακεδόνες και αν ήταν Έλληνες και το όνομα ελληνικό 100%

ή όχι . Δεν το κατοχυρώσαμε τόσες δεκαετίες και τότε που έπρεπε δεν φωνάξαμε να θυμίσουμε το 1949 ήταν το τελευταίο έτος ενός φονικότατου εμφυλίου πολέμου τώρα ήταν αργά όταν το θυμηθήκαμε το 1989 .

Οι Έλληνες φωνάζουμε πολύ και προς κάθε κατεύθυνση αλλά δεν κατοχυρώσαμε όπως και όταν έπρεπε το όνομα και δεν μας ακούει κανείς . Είναι πολύ κρίμα όταν κάποιος έχει δίκιο αλλά όλοι τον αγνοούν .

Ναι είναι άδικο αλλά έτσι είναι δεν μπορούμε να το αλλάξουμε .Τα Σκόπια έχουν αναγνωριστεί στον Ο.Η.Ε και αυτό δεν αλλάζει .

Αλλά ας αφήσουμε τα περί κλοπής και δικαιοσύνης και αλήθειας ή ψέματος και ας δούμε λίγο ρεαλιστικά το πραγματικό συμφέρον μας .

Ας δούμε το σήμερα και το μέλλον και το τί πραγματικά συμβαίνει γύρω μας . Είναι το μακεδονικό ζήτημα το σπουδαιότερο ; Μήπως δεν έχουμε άλλα σημαντικότερα προβλήματα και ανάγκες .

Η Ελλάδα περνάει μια φοβερή οικονομική κρίση με ανεργία , αποβιομηχάνιση και αποεπένδυση και γύρω μας υπάρχουν μεγαλύτεροι κίνδυνοι .

Η πουγουδουμου δεν έχει φρεγάτες που φτάνουν πάνω από τις κυκλάδες ούτε F16 που αλωνίζουν σε όλο το αιγαίο . Ούτε μια Κύπρο λαβωμένη .

Τα σκόπια τι μας έκαναν ; Μας έκλεψαν την υπερηφάνεια και την ιστορία μας .

Ας συνέλθουμε κοιτάξτε γύρω μας η Τουρκία είναι 80.000.000 . Κατασκευάζει ένα τεράστιο και υπερσύγχρονο στόλο , στρατό και αεροπορία . Φέτος η Τουρκία κατασκεύασε 2 φρεγάτες και 12 Αποβατικά αρματαγωγά και ξέρετε κάτι δεν τα κατασκεύασε γιατι έχει πρόβλημα με τους κούρδους στο Κουρδιστάν !! Τα νησιά μας θα πάρουν οι Τούρκοι και την Θράκη ο ίδιος ο Ερντογάν το υπονοεί και το σιγοψιθυρίζουν παντού .

Και εμείς τι κάνουμε ;

Χάσαμε την υπόθεση με το όνομα ας μην χάσουμε τώρα και την Καβάλα απο τους Τούρκους ή τα νησιά μας !!  Το έκαναν μια φορά με την Κύπρο , μπορούν να το ξανακάνουν και θα το κάνουν κατά την εκτίμηση μου .

Δυστυχώς επαναλαμβάνω τα ίδια και τα ίδια .Δεν θα ακολουθήσει άλλο κείμενο για αυτό το ζήτημα .

ξ

5/2/2018

Η δράση του επιστήμονα κατά τον Μαξ Βέμπερ .

Ιανουαρίου 10, 2017

Η  δράση του επιστήμονα  κατά  τον  Μαξ Βέμπερ .

Η δράση του επιστήμονα είναι μια έλλογη δράση σε σχέση  προς κάποιο σκοπό .Ο  επιστήμονας  θέτει  ως  στόχο  του  να  φθάσει  σε  πραγματολογικές  προτάσεις,  σε  σχέσεις   αιτιότητας  ή  σε  κατανοητικές  ερμηνείες  που  είναι  καθολικά  έγκυρες .

Η  επιστημονική  έρευνα  είναι  λοιπόν  ένα  εξέχον  παράδειγμα  μιας  έλλογης  δράσης  σε  σχέση  προς  κάποιο  σκοπό,    δηλαδή  την  αλήθεια.  Ο  σκοπός  όμως  αυτός  ορίζεται  με  μία  αξιολογική  κρίση, με  μία  κρίση  δηλαδή  πάνω  στην  αξία  της   αλήθειας, που  αποδεικνύεται  με  γεγονότα ή  με  επιχειρήματα  γενικής  ισχύος.

Η  επιστημονική  δράση  είναι  λοιπόν  ένας  συνδυασμός  έλλογης  δράσης  σε  σχέση  προς  κάποιο  σκοπό  και  έλλογης  δράσης  σε  σχέση  προς  μια  αξία  που  είναι  η  αλήθεια . Η  ορθολογικότητα  απορρέει  από  το  σεβασμό  των  κανόνων  της  λογικής  και  της  έρευνας, σεβασμό  αναγκαίο  για  την  εγκυρότητα  των  αποτελεσμάτων  που  επιτυγχάνονται.

Η  επιστήμη,  όπως  την  αντιλαμβάνεται  ο  Βέμπερ, αποτελεί  λοιπόν  μία  πλευρά  της  διαδικασίας  εκλογίκευσης  που   χαρακτηρίζει  τις  σύγχρονες  δυτικές  κοινωνίες. Ο  Βέμπερ  μάλιστα υποδηλώνει, και  συχνά  βεβαιώνει, ότι  οι  ιστορικές  και  οι  κοινωνιολογικές   επιστήμες  της  εποχής  μας  εκπροσωπούν  ένα  ιστορικά  μοναδικό  φαινόμενο,  εφόσον  στους  άλλους  πολιτισμούς  δεν  υπάρχει  το  ισοδύναμο  της  εκλογικευμένης  αυτής  κατανόησης  της  λειτουργίας  και  του  γίγνεσθαι  των  κοινωνιών .

Η  θετική  και  έλλογη  επιστήμη,  την  οποία  ενστερνίζεται ο  Μαξ  Βέμπερ,  είναι  ενσωματωμένη  στην  ιστορική  διαδικασία  εκλογίκευσης .Παρουσιάζει  δύο  χαρακτηριστικά, που  καθορίζουν  τη  σημασία  και  την  περιωπή  της  επιστημονικής  αλήθειας .Τα  δύο  αυτά    ειδοποιά  χαρακτηριστικά  είναι  το  ότι  στην  ουσία  της  δεν  ολοκληρώνεται  ποτέ  καθώς  και  ότι  είναι  αντικειμενική , δηλαδή  έγκυρη  για  όλους, όσοι  αναζητούν  αυτόν  τον  τύπο  αλήθειας, και  ξένη  προς  τις  αξιολογικές  κρίσεις. Ο  επιστήμονας  παρατηρεί  από  την  ίδια  απόσταση  τον  τσαρλατάνο  και  το  γιατρό,  το  δημαγωγό  και  τον  πολιτικό  ηγέτη.

Το  ότι  η  σύγχρονη  επιστήμη  δεν  ολοκληρώνεται  ποτέ  αποτελεί  για   τον  Μαξ Βέμπερ  θεμελιώδες  χαρακτηριστικό  της .Ο  Βέμπερ  δε  θα   αναφερόταν  ποτέ  του, όπως  άρεσε  στον  Ντυρκέμ  να  το  κάνει,  στον  καιρό,  όπου  η  κοινωνιολογία  θα  είναι  πλήρως  συγκροτημένη   και  θα  υπάρχει  πλήρες  σύστημα  κοινωνικών  νόμων. Τίποτε  πιο  ξένο  στον  δικό  του  τρόπο  σκέψης  από  την  προσφιλή  στον  Αύγουστο  Κόντ  παράσταση  μιας   επιστήμης  που  θα  κατορθώσει  να  διατυπώσει  έναν  κλειστό  και  οριστικό  πίνακα  των  θεμελιωδών  νόμων .  Η  «επιστήμη»  των  παλαιών  χρόνων μπορούσε  να  θεωρηθεί  κατά  κάποιον  τρόπο  ως  ολοκληρωμένη,  γιατί  αποσκοπούσε  στη  σύλληψη  των  αρχών  του  όντος.  Η   σύγχρονη  επιστήμη  από  την  ουσία  της  βρίσκεται  αδιάκοπα  στο  γίγνεσθαι,  αγνοεί  όσες  προτάσεις  αναφέρονται  στο  έσχατο  νόημα  των  πραγμάτων, τείνει  προς  ένα  σκοπό  τοποθετημένο  στο  άπειρο  και  ανανεώνει  αδιάκοπα  τα  ερωτήματα  που  τίθενται  στη  φύση .

Σε  όλους  τους  επιστημονικούς  κλάδους,  τις  επιστήμες  της  φύσης  όπως   και  στις  επιστήμες  του  πολιτισμού,  η  γνώση  είναι  μία  κατάκτηση  που δεν  μπορεί  ποτέ  να  φθάσει  στο  τέρμα  της .Η  επιστήμη  είναι  το  γίγνεσθαι  της  επιστήμης.  Μπορούμε  να  προχωρούμε  την  ανάλυση  όλο  και  μακρύτερα,  να  συνεχίσουμε  όλο  και  πιο  πέρα  την  έρευνα  προς  την  κατεύθυνση  των  δύο  απείρων.

Όσον  αφορά  όμως  τις  επιστήμες  της  ανθρώπινης  πραγματικότητας,  της  ιστορίας  και  του  πολιτισμού,  υπάρχει  και  κάτι  ακόμη. Η  γνώση  είναι  εξαρτημένη  από  τα  ερωτήματα   που  ο  επιστήμονας  θέτει  στην  πραγματικότητα. Στο  μέτρο  που  η  ιστορία  προοδεύει  και  ανανεώνει  τα  αξιολογικά  συστήματα  και  τα  μνημεία  του  πνεύματος,  ο  ιστορικός  και  ο  κοινωνιολόγος  έρχεται  αυθόρμητα  να  θέσει  στα  παρελθόντα  και  στα  παρόντα  γεγονότα  καινούργια  ερωτήματα. Εφόσον  η  ιστορία-πραγματικότητα  ανανεώνει  την  περιέργεια  του  ιστορικού   ή  του  κοινωνιολόγου,  γίνεται  αδύνατο  να  βάλουμε  στο  νού  μας  μια  ολοκληρωμένη  ιστορία  ή  κοινωνιολογία. Η  ιστορία  και  η  κοινωνιολογία  θα  μπορούσαν  να  ολοκληρωθούν  μόνο  αν  το  ανθρώπινο  γίγνεσθαι   έφθανε  στο  τέρμα  του. Θα  πρέπει  να  χάσει  η  ανθρωπότητα  την  ικανότητα  να  δημιουργεί  έργα  για  να  είναι  οριστική  η  γνώση  των  ανθρώπινων  έργων .

Μαξ  Βέμπερ  από  τον  Ραϋμον  Αρόν  στην  εξέλιξη  της  κοινωνιολογικής  σκέψης .

Μετάφραση  Μπάμπης  Λυκούδης. Εκδόσεις  Γνώση σελ 691-693