Posts Tagged ‘φύση’

Η δράση του επιστήμονα κατά τον Μαξ Βέμπερ .

Ιανουαρίου 10, 2017

Η  δράση του επιστήμονα  κατά  τον  Μαξ Βέμπερ .

Η δράση του επιστήμονα είναι μια έλλογη δράση σε σχέση  προς κάποιο σκοπό .Ο  επιστήμονας  θέτει  ως  στόχο  του  να  φθάσει  σε  πραγματολογικές  προτάσεις,  σε  σχέσεις   αιτιότητας  ή  σε  κατανοητικές  ερμηνείες  που  είναι  καθολικά  έγκυρες .

Η  επιστημονική  έρευνα  είναι  λοιπόν  ένα  εξέχον  παράδειγμα  μιας  έλλογης  δράσης  σε  σχέση  προς  κάποιο  σκοπό,    δηλαδή  την  αλήθεια.  Ο  σκοπός  όμως  αυτός  ορίζεται  με  μία  αξιολογική  κρίση, με  μία  κρίση  δηλαδή  πάνω  στην  αξία  της   αλήθειας, που  αποδεικνύεται  με  γεγονότα ή  με  επιχειρήματα  γενικής  ισχύος.

Η  επιστημονική  δράση  είναι  λοιπόν  ένας  συνδυασμός  έλλογης  δράσης  σε  σχέση  προς  κάποιο  σκοπό  και  έλλογης  δράσης  σε  σχέση  προς  μια  αξία  που  είναι  η  αλήθεια . Η  ορθολογικότητα  απορρέει  από  το  σεβασμό  των  κανόνων  της  λογικής  και  της  έρευνας, σεβασμό  αναγκαίο  για  την  εγκυρότητα  των  αποτελεσμάτων  που  επιτυγχάνονται.

Η  επιστήμη,  όπως  την  αντιλαμβάνεται  ο  Βέμπερ, αποτελεί  λοιπόν  μία  πλευρά  της  διαδικασίας  εκλογίκευσης  που   χαρακτηρίζει  τις  σύγχρονες  δυτικές  κοινωνίες. Ο  Βέμπερ  μάλιστα υποδηλώνει, και  συχνά  βεβαιώνει, ότι  οι  ιστορικές  και  οι  κοινωνιολογικές   επιστήμες  της  εποχής  μας  εκπροσωπούν  ένα  ιστορικά  μοναδικό  φαινόμενο,  εφόσον  στους  άλλους  πολιτισμούς  δεν  υπάρχει  το  ισοδύναμο  της  εκλογικευμένης  αυτής  κατανόησης  της  λειτουργίας  και  του  γίγνεσθαι  των  κοινωνιών .

Η  θετική  και  έλλογη  επιστήμη,  την  οποία  ενστερνίζεται ο  Μαξ  Βέμπερ,  είναι  ενσωματωμένη  στην  ιστορική  διαδικασία  εκλογίκευσης .Παρουσιάζει  δύο  χαρακτηριστικά, που  καθορίζουν  τη  σημασία  και  την  περιωπή  της  επιστημονικής  αλήθειας .Τα  δύο  αυτά    ειδοποιά  χαρακτηριστικά  είναι  το  ότι  στην  ουσία  της  δεν  ολοκληρώνεται  ποτέ  καθώς  και  ότι  είναι  αντικειμενική , δηλαδή  έγκυρη  για  όλους, όσοι  αναζητούν  αυτόν  τον  τύπο  αλήθειας, και  ξένη  προς  τις  αξιολογικές  κρίσεις. Ο  επιστήμονας  παρατηρεί  από  την  ίδια  απόσταση  τον  τσαρλατάνο  και  το  γιατρό,  το  δημαγωγό  και  τον  πολιτικό  ηγέτη.

Το  ότι  η  σύγχρονη  επιστήμη  δεν  ολοκληρώνεται  ποτέ  αποτελεί  για   τον  Μαξ Βέμπερ  θεμελιώδες  χαρακτηριστικό  της .Ο  Βέμπερ  δε  θα   αναφερόταν  ποτέ  του, όπως  άρεσε  στον  Ντυρκέμ  να  το  κάνει,  στον  καιρό,  όπου  η  κοινωνιολογία  θα  είναι  πλήρως  συγκροτημένη   και  θα  υπάρχει  πλήρες  σύστημα  κοινωνικών  νόμων. Τίποτε  πιο  ξένο  στον  δικό  του  τρόπο  σκέψης  από  την  προσφιλή  στον  Αύγουστο  Κόντ  παράσταση  μιας   επιστήμης  που  θα  κατορθώσει  να  διατυπώσει  έναν  κλειστό  και  οριστικό  πίνακα  των  θεμελιωδών  νόμων .  Η  «επιστήμη»  των  παλαιών  χρόνων μπορούσε  να  θεωρηθεί  κατά  κάποιον  τρόπο  ως  ολοκληρωμένη,  γιατί  αποσκοπούσε  στη  σύλληψη  των  αρχών  του  όντος.  Η   σύγχρονη  επιστήμη  από  την  ουσία  της  βρίσκεται  αδιάκοπα  στο  γίγνεσθαι,  αγνοεί  όσες  προτάσεις  αναφέρονται  στο  έσχατο  νόημα  των  πραγμάτων, τείνει  προς  ένα  σκοπό  τοποθετημένο  στο  άπειρο  και  ανανεώνει  αδιάκοπα  τα  ερωτήματα  που  τίθενται  στη  φύση .

Σε  όλους  τους  επιστημονικούς  κλάδους,  τις  επιστήμες  της  φύσης  όπως   και  στις  επιστήμες  του  πολιτισμού,  η  γνώση  είναι  μία  κατάκτηση  που δεν  μπορεί  ποτέ  να  φθάσει  στο  τέρμα  της .Η  επιστήμη  είναι  το  γίγνεσθαι  της  επιστήμης.  Μπορούμε  να  προχωρούμε  την  ανάλυση  όλο  και  μακρύτερα,  να  συνεχίσουμε  όλο  και  πιο  πέρα  την  έρευνα  προς  την  κατεύθυνση  των  δύο  απείρων.

Όσον  αφορά  όμως  τις  επιστήμες  της  ανθρώπινης  πραγματικότητας,  της  ιστορίας  και  του  πολιτισμού,  υπάρχει  και  κάτι  ακόμη. Η  γνώση  είναι  εξαρτημένη  από  τα  ερωτήματα   που  ο  επιστήμονας  θέτει  στην  πραγματικότητα. Στο  μέτρο  που  η  ιστορία  προοδεύει  και  ανανεώνει  τα  αξιολογικά  συστήματα  και  τα  μνημεία  του  πνεύματος,  ο  ιστορικός  και  ο  κοινωνιολόγος  έρχεται  αυθόρμητα  να  θέσει  στα  παρελθόντα  και  στα  παρόντα  γεγονότα  καινούργια  ερωτήματα. Εφόσον  η  ιστορία-πραγματικότητα  ανανεώνει  την  περιέργεια  του  ιστορικού   ή  του  κοινωνιολόγου,  γίνεται  αδύνατο  να  βάλουμε  στο  νού  μας  μια  ολοκληρωμένη  ιστορία  ή  κοινωνιολογία. Η  ιστορία  και  η  κοινωνιολογία  θα  μπορούσαν  να  ολοκληρωθούν  μόνο  αν  το  ανθρώπινο  γίγνεσθαι   έφθανε  στο  τέρμα  του. Θα  πρέπει  να  χάσει  η  ανθρωπότητα  την  ικανότητα  να  δημιουργεί  έργα  για  να  είναι  οριστική  η  γνώση  των  ανθρώπινων  έργων .

Μαξ  Βέμπερ  από  τον  Ραϋμον  Αρόν  στην  εξέλιξη  της  κοινωνιολογικής  σκέψης .

Μετάφραση  Μπάμπης  Λυκούδης. Εκδόσεις  Γνώση σελ 691-693

Αναμνήσεις από το δάσος του Καρέα .

Οκτώβριος 25, 2015

Αναμνήσεις από το δάσος του Καρέα .

Ζώ και εγώ στη τσιμεντούπολη που λέγεται Αθήνα . Παρόλα αυτά θεωρούσα πως είχα σχετικά καλά παιδικά χρόνια . Αυτό το χρώσταγα στο δάσος του Καρέα και νομίζω το χρωστάω ακόμη σε αυτό το δάσος παρόλο που δυστυχώς τώρα δεν υπάρχει πιά. Στο δάσος του Καρέα πέρασα πολλά όμορφα σαββατοκύριακα τη δεκαετία του 80 και του 90 . Μικροί παίζαμε , γιορτάζαμε τη Καθαρή Δευτέρα , τον ερχομό της άνοιξης και του καλοκαιριού .Έκανα την πρώτη προσπάθεια να χάσω το περίσσιο βάρος και να γυμναστώ λίγο παραπάνω σε μια τσιμεντούπολη που δεν δίνει συχνά ή εύκολα τον χώρο για τη στοιχειώδη φυσική δραστηριότητα μέσα σε ένα μεγάλο πευκοδάσος που πρόλαβα ακόμη και πριν τη καταστροφική πυρκαγιά του 1999 αλλά για λίγο ακόμη και μετά . Δυστυχώς η φωτιά του 2015 ήταν αποκαρδιωτική . Όχι γιατί είχαν γίνει μόνο μαζικές λιγότερο ή περισσότερο πετυχημένες αναδασώσεις αλλά και γιατί πολύς κόσμος , κάτοικοι , λάτρεις της φύσης ή απλά κάτοικοι του λεκανοπεδίου απλώς ή αθλητές , έφηβοι, νέοι , ζευγαράκια ,παιδιά,ηλικιωμένοι , απλά άνθρωποι είχαμε πιστέψει σε αυτό το δάσος .Και αυτό το δάσος χάθηκε . Αυτό το εξέλαβα και ως ήττα υποθέτω και πολλοί άλλοι . Δεν καταφέραμε να το προστατέψουμε . Δεν υπήρχε ούτε ικανοποιητική προειδοποίηση ,ούτε πρόληψη ούτε η κατάσβεση πέτυχε παρόλο που δεκάδες πυροσβέστες , εθελοντές , γείτονες πάλεψαν για αυτό το δάσος . Δεν τα καταφέραμε . Το 1999 χάθηκαν και πέντε παλικάρια ήρωες για αυτό το δάσος . Το 2015 δεν έπρεπε τουλάχιστον να έχουμε θύματα αν και χάθηκε μια ζωή ενός γείτονα από τις αναθυμιάσεις . Αποτύχαμε .Κάτι δεν κάνουμε σωστά , κάτι φταίει για αυτήν την κατάσταση . Δεν χάθηκαν όλα όμως . Δεν πρέπει να το βάλουμε κάτω . Είναι εξαιρετικά δύσκολο παρόλα αυτά πρέπει να προσπαθήσουμε ξανά όχι πιά μόνο με τη συμβολή εθελοντών και την ιδιωτική πρωτοβουλία . Αυτή τη φορά απαιτείται μια σημαντική συμβολή του κράτους αρκετά μεγάλη τόσο σε χρήματα αλλά και μέσα . Η τεχνολογία σήμερα έχει εξελιχθεί όσο και οι επιστήμες . Δεν μπορούμε να αναγεννήσουμε έναν από τους πρώην σημαντικότερους πνεύμονες του λεκανοπεδίου ; Η απογοήτευση προς το παρόν είναι πολύ μεγάλη τόσο η δική μου αλλά πιστεύω και του περισσότερου κόσμου . Δεν πρέπει όμως να το βάλουμε κάτω πρέπει να προσπαθήσουμε ξανά και να μην το βάλουμε κάτω . Θέλω να ελπίζω τουλάχιστον .

Jamavous 25.10.2015

Αποχαιρετισμός στο δάσος του Καρέα λίγους μήνες πριν καεί .

Οκτώβριος 18, 2015

IMG_5440

IMG_5436

IMG_5447

Μια πέρδικα στον καρέα υμηττού .

Απρίλιος 25, 2015

IMG_5431

IMG_5436

IMG_5437

IMG_5440

IMG_5441

IMG_5445

IMG_5448

Μια ανοιξιάτικη βόλτα στον καρέα είχε μια ευχάριστη έκπληξη η οποία ήταν μια μικρή πέρδικα .Όταν αρχίσαμε όλη η παρέα να φωτογραφίζουμε , στάθηκε , κορδώθηκε και μας κοίταγε περήφανα .

jamavous 25.4.15

και πάλι φωτογραφίες διάφορες χειμώνας 2012-2013.

Μαρτίου 11, 2013

water-lilies

μέσα στο γενάρη 2013.

Μαρτίου 11, 2013

μέσα στο γενάρη 2013.